فراواني گروه هاي خوني ABO و Rh در بيماران سلياكي و رابطه آن با شدت بيماري

سابقه و هدف: سلياك به عنوان يك بيماري خود ايمني غالباً تحت تاثير فاكتور محيطي گلوتن و فاكتورژنتيكي HLA ايجاد مي‌گردد. با توجه به نقش ايمونولوژيك گروه‌هاي خوني، اين مطالعه با هدف ارزيابي توزيع گروه‌هاي خوني ABO و Rh در بيماران مبتلا به سلياك در استان آذربايجان غربي- ايران طراحي گرديد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، به روش تمام ‌شماري همه 199 مورد ثبت شده در سيستم ريجستري بيماران سلياكي استان آذربايجان‌غربي طي سال‌هاي 1394 تا 1400 وارد مطالعه شدند. متغيرهاي دموگرافيك، مدت زمان ابتلا، گروه خوني، وضعيت بيماري و عوارض بيماري از پرونده الكترونيكي استخراج شد. بيماران از نظر شدت بيماري به سه گروه خفيف (بدون علامت)، متوسط (ساب كلينيكال) و شديد (علايم كلاسيك سلياك) طبقه‌بندي و مورد بررسي قرار گرفتند. يافته‌ها: در اين مطالعه 125 بيمار (62/8%) زن و ميانگين سني بيماران 15/65±37/15 سال بود. 71 نفر (35/7%) گروه خوني O و 171 نفر (58/9%) Rh+ داشتند. بيماران داراي گروه خوني O و A به ترتيب بيشتر به نوع خفيف (80/8%) و متوسط (50/9%) بيماري مبتلا بودند (0/001 p). تفاوت معني‌داري بين شدت بيماري با گروه‌هاي‌ خوني و Rh مثبت و منفي مشاهده نگرديد. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به دست آمده از مطالعه، گروه خوني O بيشترين فراواني را در بين مبتلايان به سلياك دارد. علاوه بر آن شدت بيماري در افراد داراي گروه خوني O كمتر از ساير گروه‌هاي خوني است.