حسابرسي نحوه جايگذاري و مراقبت پرستاري از كاتتر وريد مركزي از طريق رگ محيطي در نوزادان

سابقه و هدف: كيفيت عملكرد كاتترهاي مركزي محيطي تعبيه شده (Peripherally Implanted Central Catheters= PICC) توسط پرستار تأثير مستقيمي بر بهبود ارتقاء مراقبت و ايمني بيمار دارد. هدف از اين مطالعه حسابرسي نحوه جايگذاري و مراقبت پرستاري از PICC در نوزادان مي‌باشد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي بر روي 130 پروسيجر جايگذاري و مراقبت پرستاري از PICC در بخش‌هاي مراقبت ويژه نوزادان بيمارستان‌هاي روحاني و اميركلا بابل طي سال‌هاي 1400-1397 انجام شد. همه نوزاداني كه به هر دليلي نياز به تعبيه PICC داشتند، انتخاب گرديدند. جهت گردآوري داده‌ها از چك ليست مشاهده‌اي پژوهشگر ساخته و پرسشنامه مشخصات دموگرافيك نوزاد استفاده شد. چك ليست شامل 44 سوال و چهار قسمت مراقبت پرستاري قبل از تعبيه كاتتر، شستشوي دست‌ها، مراقبت پرستاري در حين انجام پروسيجر، مراقبت پرستاري بعد از جايگذاري كاتتر بود. نمرات حاصله از چك ليست به درصد تبديل و امتيازات در دو گروه جايگذاري نامطلوب (كمتر از 67) و مطلوب (100-68) طبقه بندي شد. براي تاييد پايايي آن از روش ضريب توافق بين مشاهده‌گرها استفاده شد (0/90=ICC). يافته‌ها: در مجموع 130 مورد جايگذاري و مراقبت پرستاري از PICC (بيمارستان روحاني 98 مورد 75/4%، اميركلا 32 مورد 24/6%) حسابرسي گرديد. در نمونه مورد مطالعه 83 نفر (63/8%) از نوزادان پسر و 53 نفر (43/1%) با تشخيص نارسي بودند. بيشترين محل PICC، زير بغل (42/3%) بود. ميزان درصد مطابقت مراقبت پرستاري قبل از جايگذاري PICC با استاندارد (97/43%)، شستشوي دست‌ها (100%)، مراقبت پرستاري در حين انجام پروسيجر (87/14%) و مراقبت پرستاري بعد از جايگذاري PICC (94/84%) مطلوب بود. پرستاران در حين جايگذاري PICC از عينك و راهنماي اولتراسوند به ترتيب (85/4%)، (90%) استفاده نكردند. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه اگرچه كيفيت جايگذاري و مراقبت از PICC در سه مرحله در سطح مطلوبي قرار داشت اما پرستاران در خصوص استفاده از عينك و راهنماي اولتراسوند در حين جايگذاري PICC نياز به آموزش دارند.