بررسي وستيبولار اكويداكت در سي تي اسكن با رزولوشن بالا در بيماران مبتلا به اتواسكلروز

سابقه و هدف: اتواسكلروز يك بيماري با اختلال در بازسازي كپسول لابيرنتين است كه با سرگيجه و سبكي سر همراه مي‌باشد. يكي از علل احتمالي آن، همراهي وستيبولار اكويداكت عريض با اين بيماري مي‌باشد. در اين مطالعه شيوع وستيبولار اكويداكت عريض در اين بيماران در مقايسه با جمعيت نرمال بررسي شده است. مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي 26 فرد مبتلا به اتواسكلروزيس دو طرفه و 26 نفر با حداقل داشتن يك گوش سالم نياز به سي ‌تي اسكن مورد مقايسه قرار گرفتند. وستيبولار اكويداكت از طريق ارزيابي دو فاكتور عرض نقطه مياني آن بين ديافراگم خارجي و كروس مشترك و عرض آن در ناحيه ديافراگم خارجي بررسي و بين دو گروه مقايسه شد. هدايت استخواني، آستانه درك گفتار، گپ بين هدايت استخواني و هدايت هوايي در بيماران اتواسكلروز با وستيبولار داكت عريض و نرمال محاسبه و با هم مقايسه انجام شد. يافته‌ها: ميانه عرض وستيبولار اكويداكت در ناحيه آپرتور خارجي در بيماران مبتلا به اتواسكلروز (1/2 ميلي‌متر) به طور معني‌داري بيشتر از افراد سالم (1 ميلي‌متر) بود (0/046=p). از نظر اندازه اكويداكت وستيبولار در بيماران اتواسكلروز تعداد 5 بيمار (9/6%) با يافته‌هاي راديولوژيك وستيبولار اكويداكت عريض يافت شد. با اين حال اين ميزان اختلاف از نظر آماري معني‌دار نبود. در بيماران اتواسكلروز آستانه شنوايي از راه استخوان در تمامي فركانس‌ها در افراد با وستيوبلار اكويداكت بزرگ به طور معني‌داري از ساير بيماران بالاتر بود (0/001 p). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه شيوع وستيبولار اكويداكت عريض در بيماران مبتلا به اتواسكلروز قابل توجه بوده و بهتر است قبل از جراحي به سي تي اسكن بيماران توجه كافي شود تا از عوارض احتمالي بعدي پيشگيري شود.