بررسي عوامل مؤثر بر نتايج جراحي پري‌اپيكال

سابقه و هدف: جراحي پري‌اپيكال روشي قابل اعتماد براي درمان دندان‌هاي داراي ضايعه‌‌ پري‌اپيكال است كه روش‌هاي معمول درمان ريشه براي آن‌ها مؤثر نمي‌باشد. هدف از اين مطالعه، بررسي نتايج درمان جراحي پري‌اپيكال پس از يك دوره پيگيري يك تا پنج ساله و عوامل مرتبط با ميزان موفقيت درمان مي‌باشد. مواد و روش ‌ها: در اين مطالعه‌ مقطعي، معاينات كامل باليني و راديوگرافي بر روي 128 نفر از بيماراني كه در بخش اندودانتيكس دانشكده دندانپزشكي مشهد تحت عمل جراحي پري‌اپيكال قرار گرفته بودند، انجام شد. موفقيت درمان بر اساس معيارهاي راديوگرافي و باليني براي سه گروه بهبود يافته، در حال بهبودي و عدم بهبودي بررسي گرديد. بيماران از نظر ارتباط ميزان موفقيت جراحي پري‌اپيكال با متغيرهاي سن، جنسيت، نوع دندان، نوع فك، حضور پست، نوع ترميم تاجي و وجود علائم قبل از كار مورد بررسي قرار گرفتند. يافته‌ها: از مجموع 128 بيمار، تعداد 64 بيمار شامل 35 زن و 29 مرد مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج نشان داد تعداد درمان‌هاي موفق در زنان و در دندان‌هاي قدامي بيشتر است، هر چند تفاوت آن‌ها از نظر آماري معني‌دار نبود. در رنج سني 11 تا 30 سال، تمام درمان‌ها موفق بودند و ميزان موفقيت درمان 89 درصدي در گروه‌هاي بهبود يافته و در حال بهبودي حاصل شد. همچنين تفاوت آماري معني‌داري در ميزان موفقيت جراحي پري‌اپيكال از نظر فاكتورهايي نظير نوع فك، وجود يا عدم وجود پست، وجود علائم قبل از درمان و نوع ترميم دندان مشاهده نگرديد. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد جراحي پري اپيكال مي‌تواند به ‌عنوان يك روش درماني مؤثر براي بيماران در نظر گرفته شود. علاوه بر اين، عواملي نظير سن، جنسيت، نوع فك، وجود يا عدم وجود پست، وجود علائم قبل از درمان و نوع ترميم دندان تأثير قابل توجهي بر نتيجه درمان ندارند.