ارتباط بين شاخص‌هاي هماتولوژيكي با پيشرفت مول هيداتيفورم

سابقه و هدف: بيماري تروفوبلاستيك حاملگي به طيف خاصي از اختلالات تكثيري تروفوبلاست‌ها اطلاق مي‌شود كه از اپيتليوم جفت منشا مي‌گيرند. اخيراً شاخص‌هاي هماتولوژيكي به عنوان يك روش آسان و در دسترس براي شناسايي بيماران و مانيتورينگ پيشرفت بيماري مورد تحقيق و بحث هستند. لذا اين مطالعه به منظور بررسي ارتباط بين سطوح شاخص‌هاي هماتولوژيكي با پيشرفت مول هيداتيفورم انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي، بر روي 164 بيمار با تشخيص مول هيداتيفرم در دو گروه مول هيداتيفرم كامل (132 نفر) و مول هيداتيفرم ناقص (32 نفر) انجام شد. تشخيص بيماري بر اساس نتايج پاتولوژي ثبت شده در پرونده بيماران صورت گرفت. اطلاعات مربوط به شاخص‌هاي هماتولوژيكي، بيوشيميايي و هورمون‌ها جمع آوري و مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: به طور كلي، بين گروه مول هيداتيك كامل و مول ناقص از نظر سن، شاخص توده بدن، اندازه رحم، ميزان بروز كيست تكالوتئين و اندازه كيست، گراويدا، پاريته، سقط جنين، سابقه مول قبلي تفاوت آماري معني‌داري وجود نداشت. از بين همه نشانگرهاي آزمايشگاهي ارزيابي شده (مانند WBC، PLT، MPV/PLT، AST/PLT، RDW/PLT)، تنها ميانگين سطح تري يدوتيرونين (T3 آزاد) در گروه مول كامل (2/40±1/50 پيكو مول بر ليتر) در مقايسه با گروه مول ناقص (1/30±1/90 پيكو مول بر ليتر) به طور قابل توجهي كمتر بود (0/004=p). آستانه T3 آزاد (0/87±1/54 پيكو مول بر ليتر) با ميزان حساسيت خوب (74/60%)، ويژگي (51/50%) و دقت 50% براي تشخيص مول‌هاي كامل از ديگري نشان داد. نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان داد كه سطح بالاي T3 آزاد ممكن است نشانگر خوبي براي تشخيص مول هيداتيفرم باشد كه ممكن است در تشخيص زود هنگام مول‌هاي غير قابل تشخيص در سونوگرافي مفيد باشد.