مقايسه اثر لتروزول و ميزوپروستول و ميزوپروستول به ‌تنهايي روي سقط‌ هاي سه ماه اول بارداري

سابقه و هدف: نياز به انجام سقط در سه ماه اول بارداري به روش دارويي اثربخش و ايمن، بيشتر از ساير روش‌هاي ديگر مورد توجه مي‌باشد. هدف از انجام اين مطالعه، مقايسه اثر لتروزول و ميزوپروستول و ميزوپروستول به ‌تنهايي روي سقط مي‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني، 114 بيمار كانديد سقط قانوني در سه ماه اول بارداري به ‌طور تصادفي به سه گروه 38 نفر دريافت ‌كننده ميزوپروسترول زيرزباني به ‌تنهايي همراه با پلاسبو (به همان تعداد لترزول)، ميزوپروسترول همراه با لتروزل 10 ميلي‌گرم روزانه به مدت 3 روز و گروه سوم ميزوپروستول همراه با لتروزل با دوز روزانه 5 ميلي‌گرم به مدت 3 روز قرار گرفتند. علاوه بر اطلاعات دموگرافيك و مامايي بيماران، پيامد اوليه شامل سقط كامل، ناقص، ميزان دوز دريافتي ميزوپروسترول و عوارض جانبي در بيماران سه گروه مقايسه شد. يافته‌ها: متوسط سن بارداري بيماران 9/2±73/1 روز بود. در مجموع 84 (73/7%) نفر از بيماران سقط كامل داشتند، كه 28 بيمار (73/7%) در گروه لتروزل 5 ميلي‌گرم، 32 بيمار (84/2%) در گروه لتروزل 10 ميلي‌گرم و 24 بيمار (63/2%) در گروه دارونما بودند. در گروه‌ لتروزل 10 ميلي‌گرم با تفاوت آماري معني‌داري ميزان سقط كامل در آن‌ها بيشتر از گروه دارونما بود (84/2 در برابر 63/2%، 0/037=p). 20 بيمار در گروه لتروزل 5 ميلي‌گرم، 16 نفر در گروه لتروزل 10 ميلي‌گرم و تمام افراد گروه دارونما ميزوپروسترول دريافت كردند كه اختلاف دو گروه لتروزل 10 ميلي‌گرم و دارونما از نظر ميزان دريافت ميزوپروسترول معني‌دار بود (0/001=p). شايع‌ترين عارضه جانبي در بيماران هر سه گروه تهوع و استفراغ بود كه اختلاف آماري معني‌داري با هم هر سه گروه نداشتند. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي مطالعه حاضر نشان داد كه لتروزل 10 ميلي‌گرم به همراه ميزوپروسترول در بيماران نيازمند به سقط قانوني در سه ماه اول، اثربخشي مناسبي دارد.