بررسي شيوع و تعيين مقاومت دارويي و سروتايپينگ استرپتوكوك پنومونيه در ايران

سابقه و هدف: استرپتوكوك پنومونيه يكي از عوامل اصلي ايجاد كننده مننژيت، پنوموني، سينوزيت و عفونت گوش مياني مي باشد كه با مرگ و مير بالايي همراه است. هدف از اين مطالعه، مرور كلي و ارائه گزارش توزيع سروتيپ و الگو هاي مقاومت آنتي بيوتيكي و تعيين فراواني استرپتوكوك پنومونيه در ايران مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه مروري نظام‌مند، از مقالات منتشره از دي ماه 1368 تا شهريور ماه 1399 در بانك هاي اطلاعاتي Google Scholar، Scopus، Pubmed،SID ، IranMedex، Magiran استفاده شد كه بيان كننده توزيع سروتيپي، الگو هاي مقاومت آنتي‌بيوتيكي و فراواني استرپتوكوك پنومونيه در ايران مي‌باشند. واژه‌هاي جستجو شامل استرپتوكوك پنومونيه، مقاومت آنتي بيوتيكي، سروتيپينگ، مرور نظام‌مند و ايران مي باشند. موارد گزارش مورد، گزارش هاي صرفاً در خصوص سروگروپ ها و حجم نمونه كمتر از 10 مورد از مطالعه خارج شدند. يافته ها: از 56 مطالعه، 33 مورد را كه داراي معيار ورود بودند، جهت استخراج اطلاعات و آناليز انتخاب شدند. ميانگين شيوع در بيماران و افراد ناقل به ترتيب 12/5% و 20/7% محاسبه گرديد. بيشترين ميزان مقاومت ايزوله ها نسبت به كوتريموكسازول، پني سيلين و اريترومايسين بود. شايعترين سروتيپ ها F23 و به ترتيب F19، A/B6، A19 و C18 بودند. نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه استفاده نامناسب از آنتي‌بيوتيك‌ها و متعاقب آن گسترش ايزوله هاي مقاوم پنوموكوك در كشورمان نگران كننده مي‌باشد.