رابطه سلامت معنوي با تاب آوري در بيماران همودياليزي

سابقه و هدف: بيماري هاي مزمن كليوي از جمله مشكلات سلامتي در دنياي امروز هستند كه موقعيت تهديد كننده اي را براي وضعيت سلامتي، اقتصادي و اجتماعي فرد مبتلا، خانواده و جامعه به وجود مي آورد. با توجه به اينكه در بيماري هاي مزمن، بحران معنوي در فرد پديدار مي شود، لذا اين مطالعه با هدف بررسي تاثير سلامت معنوي بر تاب آوري در بيماران تحت درمان با همودياليز انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي بر روي 130 نفر از بيماران تحت درمان با همودياليز در سال هاي 971396 در بيمارستان شهيد بهشتي بابل انجام شد. اطلاعات مورد نياز از طريق پرسشنامه 20 سوالي سلامت معنوي پولوتزين و اليسون با نمره 12520 و داراي سه سطح پايين، متوسط و بالا و همچنين پرسشنامه تاب‌آوري كانر و ديويدسون DRISC با نمره 12520 و داراي سه سطح پايين و متوسط و بالا، جمع‌آوري و مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: در اين پژوهش 5 نفر (3/8%) از بيماران سلامت معنوي پايين، 81 نفر (62/3%) متوسط و 44 نفر (33/8%) بالا داشتند. ميانگين نمره سلامت معنوي 21/12 ±87/80 و در سطح متوسطي قرار داشت. همچنين 6 نفر (4/6%) از بيماران تاب آوري پايين، 95 نفر (73/1%) متوسط و 29 نفر (22/3%) بالا داشتند. ميانگين نمره كل تاب آوري 19/48 ±86/63 و در سطح متوسطي قرار داشت. رابطه بين سلامت معنوي و تاب آوري مستقيم و معني دار بود (0/001 p، 0/62=r). نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه سلامت معنوي با تاب ‌آوري بيماران تحت درمان همودياليز رابطه معني دار و مثبتي دارد.