اثربخشي طرحواره درماني هيجاني بر نوروزگرايي و سبك زندگي بيماران قلبي- عروقي

سابقه و هدف: نوروزگرايي و برون گرايي ارتباط زياد و مثبتي با مشكلات روانشناختي مانند اضطراب و افسردگي دارند. از آنجائيكه بيماري هاي قلبي و عروقي، نيز روان‌تني محسوب مي شوند كه با اصلاح شيوه هاي زندگي و تغيير رفتارهاي پر خطر مي توان از شيوع اين بيماري كاست، لذا اين مطالعه به منظور مقايسه اثربخشي طرحواره درماني هيجاني بر نوروزگرايي و سبك زندگي بيماران قلبي عروقي انجام شد. مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي بر روي 30 نفر از بيماران مبتلا به بيماري قلبي عروقي مراجعه كننده به بيمارستان روحاني شهرستان بابل كه به طور تصادفي به دو گروه طرحواره درماني هيجاني و كنترل تقسيم شدند، انجام گرديد. پروتكل طرحواره درماني هيجاني طي 12 جلسه هفتگي، 2 ساعته اجرا شد. با استفاده از پرسشنامه هاي نوروزگرايي نئو فرم كوتاه (NEOFFI) (نمره 6012) و سبك زندگي ارتقاء دهنده سلامت (HPLPII) (نمره 19248)، قبل از مداخله، بعد از مداخله و يك ماه بعد، دو گروه ارزيابي و مقايسه شدند. يافته ها: دو گروه از نظر سن و جنس تفاوت معني داري با هم نداشتند. ميانگين نمره روان نژندي قبل و بعد از مداخله در گروه كنترل به ترتيب 7/31 ±38/93 و 4/63 ±37/80 و در گروه طرحواره درماني هيجاني به ترتيب 6/94 ±37/73 و 6/75 ±32/53 شد. ميانگين نمره سبك زندگي ارتقاء دهنده در گروه طرحواره درماني هيجاني قبل و بعد از مداخله به ترتيب 28/25 ±113/13 و 32/27 ±138به دست آمد (0/05p ). اجراي طرحواره درماني هيجاني بر نوروزگرايي (6/95، 0/014 و 0/205) و سبك زندگي (11/67، 0/002 و 0/302)، تاثير معني داري داشته و منجر به كاهش نوروزگرايي و ارتقاء سبك زندگي گرديد. نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه طرحواره درماني هيجاني مي تواند يك مداخله اثر‌بخش در كاهش نوروزگرايي و ارتقاء سبك زندگي در بيماران قلبي عروقي باشد.