ارتباط بين رفتار شهروندي سازماني و رفتار حرفه‌اي با ميانجي‌گري سلامت جسماني پرستاران

سابقه و هدف: رفتار شهروندي سازماني عملكرد فراتر از وظايف شغلي است كه مي‌تواند سبب بروز رفتار حرفه‌اي شده و ارتقاي عملكرد سازمان و كيفيت خدمات را به دنبال داشته باشد. با توجه به اينكه سلامت جسماني پرستاران از الزامات كيفيت عملكرد آن‌ها است. لذا اين پژوهش با هدف بررسي ارتباط بين رفتار شهروندي سازماني و رفتار حرفه اي با ميانجي گري سلامت جسماني پرستاران انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي در سال 1398 بر روي 350 نفر از پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي كودكان امير كلا، شهيد يحيي نژاد، شهيد بهشتي و آيت الله روحاني وابسته به دانشگاه علوم پزشكي بابل انجام شد. با استفاده از پرسشنامه چهار قسمتي اطلاعات مربوط به مشخصات دموگرافيك، رفتار شهروندي سازماني پادساكف (24 گويه با طيف نمره 12024)، رفتار حرفه‌اي گز (27 گويه با طيف نمره 13527) و سلامت جسمي (14 گويه با طيف نمره 9814)، جمع ‌آوري و مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: تعداد 245 نفر از پرستاران زن (70%) و 105 نفر مرد (30%) بودند. سن 59/4% افراد در بازه 3930 سال قرار داشت. ميانگين رفتار شهروندي سازماني 17/93 ±75/77 و ميانگين رفتار حرفه‌اي 18/27 ±102/30 برآورد شد. ارتباط بين رفتار شهروندي سازماني و رفتار حرفه‌اي مستقيم و معني ‌دار بود (0/481 =ضريب مسير، 0/001 p). ميانگين سلامت جسماني 10/80 ±47/17 بود و سلامت جسماني نقش ميانجي‌گري در رابطه بين رفتار شهروندي سازماني و رفتار حرفه‌اي داشت (0/05 p). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه بين رفتار شهروندي سازماني و رفتار حرفه‌اي ارتباط مستقيم وجود داشت و نقش ميانجي‌گري سلامت جسماني پرستاران در اين رابطه تاييد گرديد.