ارتباط ترس، نگرش و آگاهي با رفتارهاي پيشگيري كننده از كوويد-19 در دندانپزشكان

سابقه و هدف: دندانپزشكان به سبب ماهيت شغلي، تماس نزديك با بيماران و مواجهه با ريز قطرات در معرض ابتلا به بيماري‌هاي تنفسي مانند كوويد19 هستند. يكي از مهمترين متغيرهاي روانشناختي موثر بر اجراي منظم رفتارهاي بهداشتي پيشگيرانه، ترس است. بنابراين، هدف از اين مطالعه تعيين ارتباط آگاهي، ترس و نگرش با رفتارهاي پيشگيري كننده از كوويد19 در دندانپزشكان مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي با استفاده از روش نمونه‌گيري چند مرحله‌اي، 190 نفر از دندانپزشكان شهر تهران وارد مطالعه شدند. داده‌ها به روش خود ايفا و توسط سوالات دموگرافيك، مقياس 8 سوالي ترس از كوويد (دامنه 8 تا 16)، مقياس 8 سوالي نگرش (دامنه 8 تا 40)، مقياس 15 سوالي آگاهي (دامنه 0 تا 15) و پرسشنامه 12 سوالي عملكرد پيشگيري كننده از كوويد (دامنه 12 تا 60) گردآوري شدند. يافته ها: تنها 24/74% دندانپزشكان درباره كوويد19 آموزش رسمي دريافت كرده بودند. ميانگين نمره عملكرد دندانپزشكان نسبت به پيشگيري از كوويد برابر با 7/6 ±‌52/2 و رضايت‌بخش بود. ولي وضعيت رفتارهايي مانند تهيه مواد ضدعفوني و ماسك بيماران، تهويه منظم هوا و ضد عفوني سطوح به ترتيب در 38/95%، 17/37% و 16/32% از دندانپزشكان مشاهده شد. عملكرد پيشگيرانه همبستگي معني‌داري با ترس (0/05 p، 0/427=r)، نگرش (0/01 p، 0/305=r)، آگاهي (0/01 p، 0/276=r) و سابقه شغلي (0/05 p، 0/108=r) داشت. همچنين، متغيرهاي مذكور 63% واريانس عملكرد پيشگيرانه را پيش‌بيني كردند. نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه عملكرد كلي دندانپزشكان نسبت به رعايت پروتكل‌هاي پيشگيري كننده از كوويد19 رضايت‌بخش بود. همچنين، بين آگاهي، ترس و نگرش با عملكرد پيشگيرانه ارتباط معني ‌دار گزارش شد.