مقايسه تاثير غلظت هاي مختلف عصاره آبي و هيدروالكلي لارو Zophobas morio (Col: Tenebrionidae) بر سلول هاي سرطان سينه و سلول هاي اندوتليال جدار داخل رگ هاي بند ناف انساني

سابقه و هدف: سرطان يكي از چالش هاي جهان پزشكي است. اخيراً، در جستجوي تركيبات جديد با ويژگي هاي ضد سرطاني توجه به تركيبات طبيعي افزايش ‌يافته است. هدف از اين مطالعه تجربي، بررسي خواص ضد سرطاني غلظت هاي مختلف عصاره آبي و هيدروالكلي لارو Zophobas morio به عنوان يك حشره قابل پرورش انبوه و در دسترس، بر سلول‌ هاي سرطان سينه مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي حشره مورد نظر در دماي 25 درجه سانتيگراد و رطوبت نسبي 60% روي سبوس گندم پرورش يافت. در مرحله لارو كامل، حشرات خشك ‌شده، پودر شدند. سلول‌ هاي سرطان سينه (MCF7) و سلول ‌هاي سالم (HUVEC) خريداري‌ شده از انستيتو پاستور، با غلظت هاي مختلف عصاره هاي آبي و هيدروالكلي (صفر، 25، 100، 400 و 1200 ميكروگرم در ميلي ليتر) براي 24 و 72 ساعت تيمار شدند. از آب به ‌عنوان شاهد استفاده شد. ميزان زنده ‌ماني سلول‌ ها به ‌وسيله آزمون MTT، اندازه گيري شد. در پنج گروه تيماري هر عصاره 10000 سلول در 3 تكرار كشت شدند. يافته ها: افزودن حداكثر غلظت عصاره هيدروالكلي (4/48 ±39/42 در ساعت 24، 1/82 ±23/52 در ساعت 72) نسبت به عصاره آبي (9/43 ±56/02 در ساعت 24، 4/07 ±36/52 در ساعت 72) تأثير بهتري بر مهار تكثير سلول ‌هاي سرطاني از خود بر جاي گذاشته بود (0/05 p). تأثير اين عصاره ها بر سلول ‌هاي سالم فقط در غلظت‌هاي بالا مشاهده شد و ميزان آن كمتر از سلول‌ هاي سرطاني بود (به ترتيب عصاره آبي و هيدروالكلي 3/44 ±61/77 و 1/10 ±57/21 در ساعت 24 و 6/53 ±39/25 و 1/38 ±27/14 در ساعت 72) (0/05 p). نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه حداكثر غلظت عصاره هيدروالكلي لارو Z. morio بر مهار سلول ‌هاي سرطان سينه نقش مؤثري ايفا كرد، بدون آنكه اثر قابل‌ توجهي بر سلول‌ هاي سالم بگذارد.