استفاده از زمين‌آمار در تعيين متوسط حداكثر بارش روزانه جهت برآورد دبي سيلاب با استفاده از مدل WMS

سيلاب در مطالعات مربوط به بهره‌برداري از منابع آبي يا مديريت سيلاب و ساخت سدها از اهميت بالايي برخوردار مي‌باشد و ايمني سازه‌هاي مربوط به بندها و سدها وابسته به مطالعات دقيق هيدرولوژيكي مي‌باشد. اين مطالعه باهدف استفاده از روش‌هاي زمين‌آماري در تعيين متوسط حداكثر بارش روزانه در سطح حوضه به‌عنوان ورودي مدل، جهت برآورد بيشينه دبي سيلاب با استفاده از مدل WMS در حوزه آبريز عموقين در استان اردبيل، انجام‌شده است. حوزه عموقين با مساحت 78 كيلومترمربع در بخش مركزي استان اردبيل واقع‌شده است براي تعيين شماره منحني حوضه، نقشه كاربري اراضي و گروه هيدرولوژيك خاك (D، C، B) در محيط GIS تلفيق گرديد. براي تهيه اين نقشه‌ها از نرم‌افزار Idrisi32 و تصاوير ماهواره لندست 8 استفاده شد. مقدار شماره منحني حوضه برابر 7/78 برآورد گرديد. براي تعيين متوسط بارش از روش‌هاي مختلف زمين‌آماري كريجينگ و كو كريجينگ جهاني با مدل‌هاي برازش، دايروي، نمايي، گوسي و نرمال و هم‌چنين روش عكس فاصله وزني(IDW)، درون‌يابي چندجمله‌اي جهاني(GPI)، درون‌يابي چندجمله‌اي محلي(LPI) و روش رابطه شعاع محور(RBF)،  استفاده شد. نتايج نشان داد كه روش كو كريجينگ نرمال براي دوره‌ بازگشت‌هاي مختلف داراي كم‌ترين خطا مي‌باشد، سپس متوسط حداكثر بارش روزانه براي حوضه‌ با استفاده از روش كو كريجينگ نرمال براي دوره بازگشت‌هاي مختلف محاسبه گرديد. با در نظر گرفتن وقايع بارندگي-رواناب در سطح منطقه در مرحله واسنجي (RE=7.17, RMSE=0.44) و اعتبار‌سنجي (RE=2.51, RMSE=0.0042) دقت و اعتبار برآورد سيلاب توسط مدل مورد تائيد قرار گرفت.