معرفي روش‌هاي سنتي و نوين استحصال آب در مناطق عشايري

زندگي عشايري به‌عنوان اولين نظام اجتماعي باوجود نقش بسزايي كه در توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي كشور دارند، با چالش‌هاي متعددي ازجمله نياز آبي شرب، دام، زراعت و باغداري مواجه بوده است. بارندگي كم همراه با توزيع نامناسب زماني و مكاني و افزايش تقاضا از مشكلات اساسي در مناطق عشايري است. از طرفي استحصال آب روشي است؛ كه بيش از چندين هزار سال براي متمركز كردن، جمع‌آوري و توزيع آب براي مصارف مختلف استفاده‌شده است. هدف از تحقيق حاضر معرفي روش‌هاي نوين و سنتي استحصال آب، مناسب مناطق ييلاقي و قشلاقي مي‌باشد.  روش تحقيق، به‌ صورت توصيفي- مروري و ابزار جمع‌ آوري اطلاعات، اسناد و مدارك در ارتباط با موضوع است. جمع‌آوري اطلاعات تا آنجا ادامه داشت تا به مرحله اشباع در استخراج كليدواژه‌هاي اصلي تحقيق و روش‌هاي نوين و سنتي استحصال آب رسيد. موفقيت سامانه‌هاي استحصال آب به مقدار زيادي بستگي به معيارهاي محيطي و طراحي فني آن‌ها دارد؛ بنابراين هر يك از روش هاي نامبرده با توجه به شرايط اقليمي مناطق ييلاقي و قشلاقي و طراحي فني احداث هر يك از سازه‌ها، انتخاب شوند.