ساخت و رواسازي مقياس توانمندسازي روانشناختي كاركنان جمعيت هلال احمر (R-PES)

هدف: مطالعه حاضر با هدف ساخت و رواسازي ابزاري جهت سنجش توانمندسازي روانشناختي در كاركنان انجام گرفت.طراحي/ روش‌شناسي/ رويكرد: روش مطالعه حاضر از نوع تركيبي بوده و از طرح تحقيق اكتشافي متوالي استفاده شد؛ كه به دو بخش كمي و كيفي تقسيم شده است. در بخش كيفي از روش پديدارشناختي استفاده شد و داده‌هاي مستخرج از مصاحبه نيمه‌ساختار يافته با 26 تن از متخصص ها و اساتيد دانشگاه و جمعيت هلال‌احمر شامل معاونين و داوطلبان جمعيت هلال‌احمر تحليل شدند. در بخش دوم از روش همبستگي از نوع معادلات ساختاري استفاده شد؛ در اين بخش داده‌هاي مستخرج از 350 شركت كننده تحليل شدند؛ جامعه آماري در اين بخش شامل كاركنان جمعيت هلال احمر استان تهران بود. در اين مطالعه از پرسشنامه‌ توانمندسازي روانشناختي اسپيتزر (1999) و پرسشنامه‌ محقق ساخته استفاده شد.يافته ‌هاي پژوهش:  نتايج نشان داد، پرسشنامه 29 سؤالي طراحي‌شده داراي ساختار عاملي مناسبي است؛ به‌طوري كه حداقل 68 درصد از ميزان واريانس توانمندسازي روان شناختي كاركنان را مي‌توان به‌درستي تشخيص داد؛ اين تشخيص در هفت زير مقياس مورد سنجش قرار مي‌گيرد كه عبارت‌اند از: اعتماد، خود تعييني، احساس معنادار بودن، احساس شايستگي، احساس مؤثر بودن، اعتمادبه‌نفس و نوآوري. محدوديت ها و پيامدها: در مطالعه حاضر فقط توانمندسازي روانشناختي در كاركنان مورد توجه قرار گرفته است؛ در حالي كه اين متغير به صورت گسترده اي در ساير ابعاد زندگي فردي و گروهي تاثير مي گذارد. پيامدهاي عملي: نتايج تحقيق نشان داد كه روايي صوري، محتوايي، همگرا و سازه‌اي پرسشنامه 29 سؤالي توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان (R-PES) مناسب و قابل‌قبول است بنابراين مي‌توان از آن به عنوان يك ابزار مفيد براي سنجش توانمندسازي روانشناختي كاركنان استفاده كرد. توصيه مي‌شود پژوهشگران، روانشناسان صنعتي و مشاوران شغلي از اين پرسشنامه براي سنجش توانمندي روانشناختي كاركنان استفاده كنند. ساختار عاملي مناسب پرسشنامه و توانايي آن در ثبت دقيق حداقل 68 درصد از واريانس در توانمندسازي روانشناختي، آن را به ابزاري ارزشمند براي سنجش اين سازه در زمينه محيط كار تبديل كرده است.ابتكار يا ارزش مقاله: اين ابزار اولين پرسشنامه بومي ايراني در زمينۀ سنجش توانمندسازي روان‌شناختي است.