ارزيابي تاب آوري شهري در برابر مخاطرات طبيعي مطالعۀ موردي: شهر مرزي آستارا

افزايش جمعيت شهرها و گسترش شهرنشيني منجر به تشديد چالش هاي ناشي از بروز مخاطرات گوناگون شده است. در اين راستا، بهره جستن از رويكرد تاب آوري شهري در مقابل مخاطرات طبيعي به مديران و برنامه ريزان شهري اين امكان را مي دهد تا با داشتن امادگي كافي، احتمال خسارات جاني و مالي را به حداقل برسانند. هدف پژوهش حاضر، ارزيابي تاب آوري شهر مرزي آستارا در برابر مخاطرات طبيعي مي باشد. روش پژوهش توصيفي-پيمايشي و از نوع كاربردي مي باشد. جامعه آماري تحقيق شامل متخصصان و خبرگان شهري است. به منظور تعيين حجم نمونه از نرم افزار Sample Power استفاده گرديد كه تعداد 148 نفر به عنوان حجم نمونه تعيين شد. روش گردآوري داده ها، ابزار پرسشنامه است. به منظور بررسي آمار توصيفي و وضعيت موجود از نرم افزار SPSS و براي تحليل داده هاي جمع آوري شده و ميزان تأثير هر يك از مؤلفه هاي تاب آوري، از نرم افزارSmart –PLS استفاده شده است. مطابق با نتايج بدست آمده، مشخص گرديد كه تاب آوري شهر مرزي آستارا به لحاظ مولفه هاي چهارگانه نهادي-مديريتي، كالبدي-محيطي، اقتصادي و اجتماعي، در وضعيت مطلوبي قرار ندارد و هر چهار مولفه تاب آوري شهري، پايين تر از حد متوسط قرار گرفتند كه در اين ميان مولفه كالبدي-محيطي با ميانگين 1.530 پايين ترين سطح مطلوبيت را دارا مي باشد. از طرفي، يافته هاي حاصل از مدلسازي معادلات ساختاري به منظور ميزان تأثير و الويت بندي مولفه هاي تاب آوري شهري نشان داد كه مولفه هاي نهادي-مديريتي با ضريب استاندارد 0.838، كالبدي محيطي با ضريب استاندارد 0.837، اجتماعي با ضريب استاندارد 0.808 و در نهايت، مولفه اقتصادي با ضريب استاندارد 0.786، به ترتيب، داراي بيشترين تأثير و اهميت در بهبود و ارتقاء تاب آوري شهر مرزي آستارا مي باشند.