تحليل نقش عوامل اقتصادي در همگرايي ملي با تأكيد بر استان‌هاي مرزي استان سيستان و بلوچستان

همگرايي ملي به عنوان يكي از ابعاد اصلي امنيت ملي از عوامل مختلفي من جمله عامل اقتصادي تأثير مي‌پذيرد و در صورتي كه در اين عامل، همگرايي در مناطق مختلف كشور وجود نداشته باشد؛ همگرايي ملي تهديد و در نهايت امنيت ملي آسيب مي‌بيند. ابعاد همگرايي اقتصادي شامل توسعه متوازن مابين استان‌ها، توسعه متوازن فناوري ارتباطات و اطلاعات و همچنين ميزان محروميت نسبي در بين استان‌هاي كشور مي‌باشد. هدف اين پژوهش تحليل نقش همگرايي اقتصادي در همگرايي ملي با تأكيد بر استان‌هاي مرزي كشور بوده و محدوده مورد مطالعه اين پژوهش استان سيستان و بلوچستان است. روش تحقيق اين پژوهش توصيفي- تحليلي بوده و به جهت جمع‌آوري داده‌ها از روش كتابخانه‌اي و پرسشنامه استفاده شده است. به منظور تحليل داده‌هاي پژوهش از روش امتياز استاندارد شده ward مبتني بر فاصله اقليدسي استفاده شده است. در راستاي دستيابي به هدف اين پژوهش استان‌هاي كشور بر اساس مولفه‌هاي همگرايي اقتصادي با روش Marcus رتبه‌بندي شده‌اند كه نتايج نشان مي‌دهد استان سيستان و بلوچستان به صورت جداگانه در سه مولفه توسعه متوزان، فناوري ارتباطات و اطلاعات و هم محروميت نسبي پايين‌ترين رتبه را بين استان‌هاي كشور دارا بوده و همچنين در مولفه همگرايي اقتصادي به صورت كلي نيز پايين‌ترين رتبه را دارا مي‌باشد. نتايج همچنين نشان مي‌دهد بين مولفه‌هاي همگرايي اقتصادي و ميزان همگرايي ملي در استان سيستان و بلوچستان به زعم جامعه نمونه متخصصين اين تحقيق رابطه وجود دارد. تقويت همگرايي ملي نيازمند توسعه متوازن بين مناطق كشور، تقويت و توسعه فناوري ارتباطات و اطلاعات و كاهش احساس محروميت نسبي در بين مناطق مختلف كشور است كه برنامه‌هاي توسعه كشور بايستي اين امر را در نظر بگيرد كه ضمن تعادل منطقه‌اي در كشور، همگرايي ملي تقويت و در نهايت به آرمان امنيت ملي دست پيدا كنيم.