مقايسه تأثير رويكرد درمان يكپارچه توحيدي و رويكرد هيجان ‌مدار بر بهبود احساسات مثبت زنان متأهل نسبت به همسر

هدف : پژوهش حاضر به منظور مقايسه ميزان اثربخشي گروه‌درماني با رويكرد يكپارچه توحيدي و درمان هيجان‌مدار بر بهبود احساس مثبت زنان متأهل نسبت به همسرانشان انجام شد. روش: طرح پژوهش از نوع شبه‌آزمايشي با پيش‌آزمون-پس‌آزمون و پيگيري ۳ ماهه بود. نمونه پژوهشي را ۴۵ نفر از زنان متأهل مراجعه‌كننده به مركز مشاوره خانواده پيوند انجمن اوليا و مربيان شهرستان نقده تشكيل مي‌دادند كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و با گمارش تصادفي در سه گروه ۱۵ نفره درمان يكپارچه توحيدي، هيجان‌مدار و گواه جاي گرفته بودند؛ سپس اعضاي گروه‌هاي آزمايشي در جلسات گروه‌درماني شركت كردند. ابزار اندازه‌گيري، پرسشنامه احساسات مثبت به همسر بود كه در سه نوبت قبل، بعد و سه ماه پس از پايان مداخله اجرا شد. يافته‌ها: تحليل واريانس دوراهه نشان داد ميزان احساسات مثبت اعضاي هر دو گروه آزمايشي به همسرانشان به‌طور معناداري افزايش يافته است (0/01 p). نتيجه‌گيري: مي‌توان ادعا كرد كه درمان يكپارچه توحيدي دست‌كم به اندازه درمان هيجان‌مدار مي‌تواند احساس مثبت زنان متأهل به همسرشان را بهبود بخشد.