مدل مديريت منابع انساني سبز در سازمان‌هاي دولتي ايران

زمينه و هدف: توجه به محيط سازمان‌ها و نيروي انساني، از مولفه‌هاي اصلي پايداري بوده و ارايه‌ي مدل مناسب براي سازمان‌ها كه مكانيسم‌هاي زيربنايي مرتبط با مديريت و فرآيندهاي منابع انساني سبز را دربر داشته باشد، ضروري به‌نظر مي‌رسد. مطالعه‌ي حاضر با استفاده از چارچوب بهترين عملكردهاي مديريت منابع انساني سبز در فرآيند مديريت منابع انساني و فرمول‌بندي مجدد نظريه‌ها و مدل‌ها در پي ارايه‌ي كاربردي‌ترين مدل مديريت منابع انساني سبز براي سازمان‌هاي دولتي ايران مي‌باشد. روش‌شناسي: اين بررسي با مطالعه‌ي‌26‌ مقاله منتشرشده در مجلات معتبر از سال 1997‌تا‌2020‌و نيز مصاحبه با 17‌نفر از اساتيد دانشگاه و خبرگان حرفه‌اي منابع انساني با استفاده از روش تحليل تم انجام گرفت. با به‌كارگيري تم‌ها و مفاهيم مستخرج، مدل مديريت منابع انساني سبز، در سازمان‌هاي دولتي ايران شامل محتوا، بستر و پيامدها توسعه يافت. يافته‌ها: آموزش و فرهنگ، خط‌مشي و سياست و مسايل اقتصادي به‌عنوان عوامل محيطي تاثيرگذار بر مديريت منابع انساني سبز به‌دست آمد. در فرايند مديريت منابع انساني سبز، فرهنگ سازماني سبز به‌همراه انتخاب و استخدام، آموزش و توسعه، مشاركت و توانمندي، مديريت و ارزيابي عملكرد از مولفه‌هاي موثر بر مديريت منابع انساني سبز تشخيص داده شد. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد مديريت منابع انساني سبز بر پيامدهاي ساختاري، محتوايي و فرهنگي سازمان تاثير مثبتي دارد و مدل ارايه‌شده مي‌تواند در اعمال مديريت منابع انساني سبز در سازمان‌هاي دولتي ايران راهگشا باشد. اين مدل مي‌تواند در راستاي تحقق توسعه پايدار نيروي انساني و تغيير نگرش مديران استراتژيست و الگوهاي جذب براي مديران منابع انساني و در زمينه‌ي كاربردي براي كارمندان عملياتي موثر واقع گردد.