فراتحليل و رابطه‌يابي ميان رهاوردهاي سلامت سازماني

زمينه و هدف: سلامت سازماني به‌عنوان توانايي سازمان در حفظ بقاي خود و سازگاري با محيط قابليتي كليدي است كه نتايج حاصل از آن در پژوهش‌هاي گوناگوني موردمطالعه قرارگرفته است. به‌منظور كسب شناختي جامع‌تر در خصوص نتايج حاصل از اين قابليت پژوهش به شناخت اين نتايج و شناسايي روابط علي ميان آن‌ها پرداخته است. روش شناسي: اين پژوهش توصيفي، كاربردي و كمي است. ابتدا دستاوردهاي حاصل از برخورداري از سلامت سازماني از مقالات منتخب منتشرشده در مجلات علمي- پژوهشي كشور (به‌عنوان منابع اطلاعاتي پژوهش) با روش فراتحليل شناسايي، استخراج و اولويت‌بندي شدند. سپس روابط علي ميان آن‌ها با استفاده از تكنيك مدل‌سازي تفسيري ساختاري در قالب الگويي سلسله‌مراتبي ارائه شد. بدين منظور از شماري از خبرگان اين موضوع در دانشگاه علوم و فنون هوايي ستاري نظرسنجي شده است. يافته ها: اندازه اثر سلامت سازماني بر همه رهاوردهاي موردمطالعه معنادار بوده است. اين پيامدها در سه‌طبقه داراي اندازه اثر زياد، متوسط و كم دسته‌بندي شدند. در اين ميان بيشترين اندازه اثر به ترتيب به متغيرهاي بهره‌وري منابع انساني، خلاقيت كاركنان، اثربخشي سازماني، دل‌بستگي شغلي، رفتار شهروندي سازماني، كارآفريني سازماني و توانمندسازي كاركنان مربوط بوده است. روابط علي ميان اين عوامل نيز در چهار سطح نشان داده شد به‌گونه‌اي كه توانمندسازي كاركنان از بيشترين تأثيرگذاري و اثربخشي سازماني از بيشترين تأثيرپذيري برخوردار بوده است. نتايج: تلاش مديران براي ارتقاي سلامت سازماني زنجيره‌اي از رهاوردهاي سازنده انساني و سازماني به دنبال خواهد داشت كه مي‌تواند با تقويت يكديگر زمينه تسهيلگري براي بهره‌وري پايدار سازمان فراهم خواهند ساخت.