بررسي تأثير مديريت استراتژيك منابع انساني بر رضايت شغلي و قانون‌شكني خيرخواهانه كاركنان با نقش تعديل‌گري رهبري خدمت‌گزار

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير مديريت استراتژيك منابع انساني بر رضايت شغلي و قانون‌شكني خيرخواهانه با نقش تعديل‌گري رهبري خدمت‌گزار در بين كاركنان سازمان مركزي دانشگاه فردوسي مشهد صورت گرفت.روش‌شناسي: اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش، توصيفي ـ پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش كليه كاركنان سازمان مركزي دانشگاه فردوسي مشهد است. با توجه به حجم نمونه مورد نياز براي مدل‌سازي معادلات ساختاري، تعداد 151 نمونه به روش تصادفي ساده انتخاب شد. ابزار گردآوري در اين پژوهش، پرسشنامه استاندارد است كه حاوي 36 سؤال مي‌باشد. روايي ابزار از طريق روايي سازه، روايي همگرا و واگرا مورد سنجش قرار گرفت. همچنين پايايي ابزار نيز با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ و ضريب پايايي مركب مورد بررسي قرار گرفت و براي بررسي و آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزار Smart PLS استفاده گرديد.يافته‌ها: نتايج حاصل از تجزيه‌وتحليل داده‌ها نشان داد كه مديريت استراتژيك منابع انساني بر رضايت شغلي و قانون‌شكني خيرخواهانه تأثير معناداري دارد. همچنين رهبري خدمت‌گزار تأثير معنادار و منفي بر قانون‌شكني خيرخواهانه و تأثير معنادار و مثبت بر رضايت شغلي دارد. همچنين نتايج نشان داد كه رهبري خدمت‌گزار، تأثير مديريت استراتژيك منابع انساني بر رضايت شغلي را تعديل مي‌كند ولي رهبري خدمت‌گزار تأثير مديريت استراتژيك منابع انساني بر قانون‌شكني خيرخواهانه را تعديل نمي‌كند. نتيجه‌گيري: مهم‌ترين عامل در دستيابي به مزيت رقابتي براي سازمان، نيروي انساني مي‌باشد كه به‌درستي بتواند تصميمات استراتژيك را در سازمان اجرا كند. به همين دليل اجراي صحيح برنامه‌هاي مربوط به مديريت استراتژيك منابع انساني به‌طور مستقيم با عملكرد كارمندان متناسب است زيرا عملكرد مثبت كاركنان در نتيجه رضايت شغلي ظاهر مي‌شود.