تعيين سياست‌هاي بهره‌برداري بهينه‌ كمّي-كيفي از مخزن سد با تلفيق مدل تصميم‌گيري مبتني‌بر منطق فازي و تئوري بازي‌ها: مطالعه‌ موردي سد 15 خرداد

با توجه به محدوديت منابع آب و مشكلات كيفي مخزن سدها و همچنين حضور تصميم‌گيران متعدد با مطلوبيت‌ها و اهداف متضاد، تصميم‌گيري درباره‌ تعيين مقدار برداشت متوسط ماهانه‌ آب به‌طوري كه مطلوبيت همه‌ ذي‌نفعان تأمين شود، از موضوعات بسيار مهم براي بهره‌برداران از مخزن سدها محسوب مي‌شود. در اين تحقيق با تلفيق مدل تصميم‌گيري چند‌معياره‌ فازيELECTRE I و تئوري بازي‌ها يك روش جديد براي تعيين مقدار بهينه تخصيص كمّي‌-كيفي آب مخزن سد با هدف افزايش مطلوبيت تصميم‌گيران و كاهش تنش بين آن‌ها ارائه شده است. در اين پژوهش ابتدا با شناسايي تصميم‌گيران خبره‌ ذي‌نفع در بهره‌برداري از مخزن سد و تعيين مطلوبيت آن‌ها، ارجحيت نقاط بهينه روي منحني تبادل كمّي و كيفي ارائه شده توسط محققان قبلي از ديدگاه هر يك از ذي‌نفعان و با توجه به پنج شاخص مختلف كمّي، كيفي، اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي، تعيين شد. در ادامه با استفاده از تئوري بازي‌ها نقطه‌ مورد توافق ايشان روي منحني تبادل مورد تحليل و بررسي قرار مي‌گيرد. نتايج تحليل نشان مي‌دهد به‌دليل استفاده از مدل تصميم‌گيري با منطق فازي و در‌نظر گرفتن معيار‌هاي مختلف، ترجيحات هر يك از تصميم‌گيران به يكديگر نزديك شده و محدوده‌ موردنظر براي چانه‌زني كوچك‌تر مي‌شود و عملاً شانس رسيدن به توافق در مدت زمان كوتاه‌تر با استفاده از تئوري بازي‌ها افزايش مي‌يابد. نتايج كاربرد روش تلفيقي پيشنهادي براي بهره‌برداري از مخزن سد 15 خرداد ايران در يك دوره‌ آماري 30 ساله (1997-1968)، نشان‌دهنده‌ امكان توافق روي ميزان تخصيص ماهيانه‌ آب با كيفيت 1580=TDS ميلي‌گرم بر ليتر با توجه به معيارهاي تصميم‌گيران و كاهش اختلاف بين ايشان است