تأثير كاركرد رسانه‌اي سينما بر ويژگي‌هاي فرمي و محتوايي سينماي مستندنما

اين پژوهش بر آن است تا كاركرد رسانه‌اي سينما در فيلم‌هاي مستندنما (ماكيومنتري) را براساس مطالعه‌ي موردي چهار فيلم مستندنماي شاخص در سينماي جهان بررسي كند و به اين سؤال اصلي پاسخ دهد كه چگونه مي‌توان با توصيف و تحليل سينماي مستندنما، آن را به‌عنوان يك رويكرد ساخت فيلم ارايه كرد؟ ازاين‌رو ابتدا با بررسي مفهوم سينماي مستندنما، ضمن توصيف و نيز تحليل ويژگي‌هاي اين فيلم‌ها، مفاهيم اصلي و تقابل‌هاي دروني اين فيلم‌ها مبتني‌بر نظريات آلن بديو بررسي شده و چهار فيلم «نقره فراموش‌شده»، «پروژه جادوگر بلر»، «آنچه در تاريكي انجام مي‌دهيم»، «اژدها وارد مي‌شود» مطالعه مي‌شوند تا عملكرد و قابليت‌هاي مستندنمايي را بررسي كند؛ تقابل حقيقت و واقعيت، هنر و ناهنر و خالص و ناخالص و چگونگي توليد حقيقت توضيح داده مي‌شود. نتايج نشان مي‌دهد كه سينماي مستندنما با استفاده از رويكرد رسانه‌اي قادر به بيان مفاهيم و مضامين جديدي است كه توانسته آن را در محتوا و در نسبت با عناصر فرم، به‌كار گيرد و در طول زمان، روابط تازه‌اي برقرار كرده و زمينه‌ساز شكل‌گيري رويكردهاي تازه در سينما باشد.