تاثير نظريه‌هاي خوداگاهي ماشين ها بر بازنمايي هوش مصنوعي در فيلم ها و سريال ها: مورد مطالعاتي فيلم اكس -ماشينا، سريال دنياي غرب و ميني سريال دِوز

با ورود سينما به عصر ديجيتال، اين هنر به بهترين رسانه براي بازنمايي پيشرفت فناوري درزمينه‌هاي مختلف بدل شد. بسياري از فيلم‌هاي علمي– تخيلي با موضوع ماشين‌ها و ربات‌ها شكل واقع‌گرايانه‌تري به خود گرفته و بخش علمي اين نوع فيلم‌ها بر بخش تخيلي آن غالب شده است. يكي از اتفاقات كليدي ژانر علمي- تخيلي كه دستخوش اين تحول شد، رابطه انسان و ماشين در اين ژانر است. هم‌زمان پيشرفت دانشمندان در خودآگاه كردن هوش مصنوعي، ساختار زيستي آن‌ها را به انسان بسيار نزديك كرد. بسياري از ويژگي‌هاي بيولوژي و شناختي بشر چه ابژكتيو و چه سوبژكتيو براي ماشين‌ها به شكل مصنوعي شبيه‌سازي شده و يا به شكل الگوريتم (پيش از رسيدن به خودآگاهي كامل) براي آن‌ها وضع شده است. نتيجه اين اتفاق در بازنمايي تقابل ماشين– انسان در سينما مشهود است. تقابل و جنگ ميان ماشين‌ها و انسان براي بقا، رفته‌رفته جاي خود را به جنگ سرد براي اگزيستانس و يا دوستي و روابط عاطفي داد. اگر هوش مصنوعي و ماشين‌هاي هوشمند در گذشته رقيبي براي زندگي هوشمندانه بشر تلقي مي‌شدند، در سناريوهاي آينده‌نگر، نظريه‌هاي دانشمندان هوش مصنوعي، برنامه‌هاي اقتصادي سرمايه‌گذاران دنياي فناوري و نيز تخيل نويسندگان و فيلم‌سازها، نزديك‌ترين رقيب در زندگي زيبايي‌شناسي بشر تلقي مي‌شوند. در پژوهش حاضر از روش توصيفي– تحليلي با بررسي نظريه‌هاي پژوهش‌گران آينده‌نگر در حيطه هوش مصنوعي و نيز سناريوهاي پيش‌بيني‌شده توسط دانشمندان و بازنمايي‌شده در سه اثر «دنياي غرب»، «اكس ماشينا» و «دوز»، تأثيرات نظريات خودآگاهي ماشين‌ها بر بازنمايي تقابل وجودي انسان- ماشين مشخص شده و اين نتيجه دريافت مي‌شود كه احاطه‌ي هوش مصنوعي در توليدات فيلم‌ها و سريال‌ها مي‌تواند داستان‌ها و تصاوير را در اختيار آن‌ها قرار داده و بر حس زيبايي‌شناسي و عواطف مخاطبان نيز تأثير بگذارد. اين تأثيرگذاري هرچند در ابتدا در فيلم‌هاي علمي– تخيلي و مخاطبان آن‌ها مشهود بوده، امروزه وارد ژانرهاي ديگر سينمايي نيز شده است.