واكاوي روان پريشي هاي نزار قباني در «قصيدة بلقيس» بر اساس نظريۀ سوگ كوبلر راس

كوبلر راس از جمله نخستين روان-پزشكاني است كه سعي كرده است تا يك روش و چارچوب منظمي را براي مرگ و چگونگي مواجهه با آن تعريف كند. وي در نظريۀ سوگ خود، پنج مرحله يعني انكار، خشم، چانه‌زني، افسردگي و پذيرش را براي بيماران لاعلاج در نظر مي‌گيرد تا آن‌ها با شناخت و كاربست اين مراحل، بتوانند مرگ خود را بپذيرند و ادامۀ زندگي را بدون ترس و اضطراب، با آرامش سپري كنند. نظريۀ كوبلر راس را مي‌توان براي تمامي افراد سوگمند و كساني كه در زندگي‌شان دچار شكست‌هاي روحي و عاطفي شده-اند، به كاربست. «قصيدة بلقيس» نزار قباني از آن جمله متوني است كه قابل تطبيق با نظريۀ مذكور است. اين قصيده كه به عنوان سوگنامه‌اي در وصف «بلقيس الراوي» سروده شده است، آينه‌اي تمام‌نما از آشفتگي روحي و رواني و ديدگاه‌هاي تند نزار قباني نسبت به مسائل جاري در جامعۀ عربي است. پژوهش حاضر مي‌كوشد تا به روش توصيفي-تحليلي و با نگاه به نظريۀ سوگ، چگونگي حالات روحي و رواني نزار قباني را در قصيدۀ مذكور واكاوي كند. بر اساس نتايج پژوهش، شاعر در اين قصيده، تمام مراحل پنجگانۀ نظريۀ سوگ را به صورت نامنظم طي مي‌كند و در آخر، به عالي‌ترين مرحلۀ آن يعني مرحلۀ پذيرش مي‌رسد و با مرگ همسرش كنار مي‌آيد. او در هر مرحله، گريزي به مرحلۀ خشم نيز مي‌زند و انزجار خود را از عوامل دخيل در كشته‌شدن بلقيس نشان مي‌دهد.