مقايسه اثرات تجويز همزمان دو داروي سورافينيب (Sorafinib) و سانيتينيب (Sunitinib) در زنده‌ماني و مهاجرت سلولي در رده هاي سلولي سرطان سينه (MDA-MB-231) و پانكراس (Panc1)

زمينه و هدف: سورافينيب و سانيتينيب به عنوان داروهاي مهاركننده گيرنده هاي تيروزين كينازي در شيمي درماني استفاده مي‌شوند. هدف از مطالعه حاضر، مقايسه اثرات استفاده همزمان دو داروي ضد توموري سورافينيب (Sorafinib) و سانيتينيب (Sunitinib) در دو رده سلولي سرطان سينه (MDA-MB-231) و پانكراس (Panc1) بود. روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، ابتدا دو رده سلولي سرطان سينه (MDA-MB-231) و پانكراس (Panc1) كشت داده شدند. در مرحله بعدي، سلول هاي مورد نظر تحت تيمار همزمان با داروهاي ضد توموري سورافينيب و سانيتينيب به مدت 48 ساعت قرار گرفتند. ميزان زنده ماني و مهاجرت سلول ها، به ترتيب، با روش MTT و تست مهاجرت (Scratch assay) بررسي شد. يافته‌ها: IC50 دو داروي ضد سرطان سورافينيب و سانيتينيب، در رده سلولي پانكراس (Panc1) بالاتر از رده سلولي سينه (MDA-MB-231) بود. تاثير تركيبي اين دو دارو بر زنده ماني و مهاجرت سلول هاي سرطاني سينه (MDA-MB-231) موثرتر از سلول هاي سرطاني پانكراس (Panc1) بود. همچنين تغييرات مورفولوژيكي كه نشان دهنده آسيب سلول هاي سرطاني در حضور همزمان دو دارو است، در رده سلولي سينه (MDA-MB-231) بيشتر گزارش شد. نتيجه‌گيري: تيمار همزمان دو داروي مهاركننده گيرنده هاي تيزوزين كينازي، سورافينيب و سانيتينيب، در مهار زنده ماني و مهاجرت سلول ها در رده سلولي سينه (MDA-MB-231) موثرتر بوده است كه احتمالاً بالا بودن ميزان بيان گيرنده هاي تيروزين كينازي در سرطان سينه مي تواند دليلي براي توجيه اين يافته ها باشد. با اين حال، آزمايشات بيشتري براي يافتن جزئيات مولكولي اين اثرات، مورد نياز است.