تبيين نقش سرمايه اجتماعي در تحقق تاب آوري اجتماعي در دوران پاندمي كرونا مطالعه موردي: كلان شهر اهواز

پژوهش حاضر تلاش كرده است تا نقش سرمايه اجتماعي را در تحقق و ارتقاي تاب‌آوري اجتماعي در كلان‌شهر اهواز در دوران پاندمي كرونا مورد تحليل قرار دهد. دو سؤال اصلي پژوهش اين گونه طرح شد كه نخست: كيفيت تحقق شاخص‌هاي تبيين كننده سرمايه اجتماعي و تاب‌آوري اجتماعي به عنوان پيشران هاي كلان پژوهش در كلان‌شهر اهواز در دوران پاندمي كرونا چگونه است؟ دوم : نقش سرمايه اجتماعي در تحقق تاب اوري اجتماعي در كلانشهر اهواز در دوران پاندمي كرونا چگونه تبيين مي شود؟ در اين راستا،پژوهش حاضر با هدف گذاري كاربردي و با روش شناسي «توصيفي-تحليلي» به انجام رسيده است. براي گردآوري داده هاي پژوهش از روش ميداني با ابزار پرسشنامه استفاده شده است. براي اين منظور به روش آنلاين، از نظرات 667 شهروند ساكن در كلان‌شهر اهواز در بازه زماني تيرماه تا آذر ماه 1400 استفاده شد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه نخست: بر اساس مدل شباهت به گزينه ايده آل فازي (FTOPSIS)، كيفيت تحقق معيارهاي زيرساخت‌هاي اجتماعي و اعتماد اجتماعي از منظر سرمايه اجتماعي و شاخص‌هاي و برنامه ريزي توسعه اجتماعي و تسهيلات اجتماعي از منظر تاب آوري اجتماعي در كلان‌شهر اهواز در دوران پاندمي كرونا در ضعيف‌ترين حالت نسبت به ديگر معيارهاي تبيين كننده مي‌باشد. دوم : بر اساس نتايج مدل‌سازي معادلات ساختاري در قالب نرم افزار LISREL سرمايه اجتماعي داراي نقشي مثبت و معنادار در تحقق و ارتقاي تاب‌آوري اجتماعي در كلانشهر اهواز در دوران پاندمي كرونا دارد.نتايج پژوهش مي تواند برنامه ريزان و سياست گذاران شهري را در نحوه شناخت وضعيت و تلاش براي ارتقاي شاخص هاي سرمايه اجتماعي و تاب آوري اجتماعي در راستاي رسيدن به يك شهر زيست پذير تاب آور در دوران سخت همچون پاندمي كرونا ياري دهد.