مطالعه اثر تراكم جمعيت شهري بر فعاليت بدني، چاقي و سلامت رواني افراد در شهر مشهد

هدف اين پژوهش، مطالعه و بررسي ارتباط ميان تراكم جمعيت شهري با دو متغير سلامت رواني و فعاليت بدني و تحرك شهروندان مي‌باشد. پژوهش جزء تحقيقات توصيفي، موردي و پيمايشي مي‌باشد. داده‌هاي مربوط به تراكم جمعيت از اطلاعات شهرداري مشهد و داده‌هاي مربوط به‌سلامت رواني از طريق پرسشنامه استاندارد GHQ-28 و داده‌هاي مربوط به فعاليت بدني از طريق پرسشنامه استاندارد شاركي و پرسشنامه محقق ساخته جمع‌آوري گرديد. جامعه آماري، شهروندان 25 سال به بالاي شهر مشهد و تعداد نمونه برابر با 950 نفر مي‌باشد. نتايج پژوهش نشان داد كه به لحاظ شدت فعاليت بدني و شاخص توده بدني بين محلات موردمطالعه تفاوت معني‌داري مشاهده نگرديد، اما به لحاظ ميزان پياده‌روي روزانه و امتياز سلامت رواني بين محلات تفاوت معني‌داري وجود دارد. ميان تراكم جمعيت با ميزان پياده‌روي روزانه افراد رابطه‌اي معني‌دار ولي معكوس مشاهده گرديد. هيچ‌گونه رابطه معني‌داري ميان تراكم جمعيت با شدت فعاليت بدني و شاخص توده بدني مشاهده نگرديد. نتايج نشان داد كه ميان تراكم خالص مسكوني و سلامت رواني رابطه آماري معني‌دار وجود ندارد. اما ميان تراكم ناخالص مسكوني با امتياز سلامت رواني (كل) و دو مؤلفه علائم جسماني و اضطراب رابطه معني‌داري مشاهده گرديد كه البته ضرايب همبستگي در حد بسيار ضعيف بودند. به لحاظ وضعيت سلامت رواني، دو محله احمدآباد و خرمشهر در بهترين شرايط و محلات فرامرز عباسي و كوي پليس در بدترين شرايط قرار داشته‌اند. با توجه به فقر بسيار جدي مطالعات تجربي در ايران، براي فهم بيشتر و بهتر موضوع، انجام مطالعات تجربي و موردي ضروري است