تحليلي بر عادت واره هاي كاربران كافه ها در بلوار دانشگاهِ شهر زاهدان

هدف مقاله حاضر آن است كه به تحليل فضاي حاكم بر كافه‌هاي خيابان دانشگاه در شهر زاهدان بپردازد. در اين راستا، از رويكرد نظري بورديو و نظريه ميدان وي بهره برده شده است. روش تحقيق اين پژوهش، كيفي و مبتني بر تحليل ديدگاه‌هاي كافه‌داران و باريستاهاي كافه‌هاي منتخب در اين خيابان بوده كه از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته، ديدگاه آن‌ها جمع‌آوري‌شده است. به اين منظور، دو نوع كافه در اين خيابان (درمجموع 8 كافه)، مشتمل بر كافه‌هاي بيرون‌بر و كافي‌شاپ، انتخاب و با 12 نفر مصاحبه انجام‌شده است. بر اساس نتايج به‌دست‌آمده دو نوع عادت‌واره مصرف قهوه و اسپرسو (بين بوميان) و كافه نشيني (بيشتر بين دانشجويان) قابل‌مشاهده است. ميدان‌هاي مطرح در بررسي كافه‌ها، مشتمل بر ميدان اقتصادي، اجتماعي-فرهنگي، سياسي و قدرت هستند. كافه‌داران با بهره‌گيري از استراتژي‌هاي متضاد، سعي در جذب كاربران مختلف دارند و ميان كنش و فعاليت بوميان و دانشجويان نيز تمايز مشاهده مي‌شود. بررسي ارتباط بين مقوله‌هاي شناسايي‌شده نشان داد كه مقوله‌هاي مركزي شامل تغيير عادت‌واره و افزايش مصرف قهوه و تبديل‌شدن كافه‌ها به فضايي شبه عمومي و جاذب جمعيت، تحت تأثير شرايط علي چون تمايل به تغيير موقعيت اجتماعي، تغييرپذيري عادت‌واره‌ها و استفاده از قهوه براي درمان است. كنش كاربران كافه‌ها در برابر اين تغييرات، پذيرش عادت‌واره جديد و درعين‌حال بومي‌سازي مصرف و فضا است. پيامدهاي ناشي از اين كنش، كم‌رنگ شدن محدوديت‌ها، بهبود اقتصاد، ارتباط‌مداري و انديشه‌ورزي است.