شناسايي عوامل مؤثر بر كاهش استرس در پاركهاي كوچك محلي در مناطق ۱ و ۴ كلانشهر تهران

زندگي پرمشغله شهري منجر به بالا رفتن استرس در افراد شده است. استرس مي‌تواند زمينه‌ساز ابتلا به انواع مختلفي از بيماري‌هاي جسمي و روحي-رواني شود. فضاي سبز شهري در بهبود كيفيت زندگي افراد تأثير قابل‌توجهي دارد. علاوه بر فوايد زيست‌محيطي، فضاي سبز مزاياي قابل‌ملاحظه‌اي براي سلامتي شهروندان همچون كاهش استرس و فشارهاي رواني دارد. تحقيق حاضر قصد دارد عوامل موثر بر كاهش استرس در پارك‌هاي كوچك محلي را مشخص كند. ابزار اين تحقيق پرسشنامه‌اي شامل ۴۵ گويه است كه بر اساس جدول هدف-محتوا و با مطالعات اسنادي به‌دست‌آمده است. حجم نمونه ۲۱۰ نفر است و با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي اقدام به جمع‌آوري داده‌ها شده است. روايي پرسش‌نامه با تحليل عاملي و اعتبار يابي با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ صورت گرفته است. نتايج آزمون كايزر– ماير–الكين كفايت حجم نمونه و آزمون كرويت بارتلت توانايي عاملي شدن داده‌ها را تأييد نمود.  تحليل عاملي اكتشافي از بين سيزده عامل هشت عامل اصلي را شناسايي نمود كه عبارت‌اند از: اجتماع‌پذيري، مشاركت‌پذيري، خوانايي، پاسخ‌ده بودن، تنوع، جذابيت، حس تعلق و حس امنيت. در اين ميان عوامل اجتماع‌پذيري، مشاركت‌پذيري و خوانايي با بيشترين درصد واريانس، اهميت بيشتري از جنبه كاهش استرس از ديدگاه پاسخ‌دهندگان دارند. بدين ترتيب در نظر گرفتن عوامل مستخرج از اين پژوهش توسط طراحان و برنامه‌ريزان شهري، مي‌تواند شهرها را با فضاهايي كه نقش پررنگ‌تري در زمينه كاهش استرس افراد دارند، تجهيز كند.