ارزيابي اثرات اجرايي طرح‌هاي نوسازي بافت‌هاي فرسوده شهري با رويكرد تكويني منظر پايدار شهري مطالعه موردي: هسته مركزي كلان‌شهر اهواز

يكي از مهم‌ترين اهداف طرح‌هاي نوسازي بافت فرسوده، ارتقاء كيفيت محيط است و رويكرد غالب نوسازي شهري نيز بازآفريني مي‌باشد كه ابعاد كالبدي، فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و ... را موردتوجه قرار مي‌دهد. به همين منظور، هدف اصلي از انجام اين پژوهش، ارزيابي طرح‌هاي نوسازي در بافت فرسوده هسته مركزي كلان‌شهر اهواز با رويكرد تكويني منظر پايدار شهري مي‌باشد. تحقيق حاضر ازلحاظ هدف، جزء تحقيقات كاربردي- نظري و ازنظر روش، به علت ماهيت موضوع موردمطالعه و همچنين رويكرد حاكم بر اين پژوهش از نوع توصيفي – تحليلي و پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي شهروندان 18 سال و بيشتر ساكن در بافت فرسوده بخش مركزي كلان‌شهر اهواز بوده كه تعداد آن‌ها برابر با 56976 نفر بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 384 نفر تعيين گرديد كه به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. روش جمع‌آوري داده‌ها نيز به‌صورت اسنادي و پيمايشي است. نتايج ارزيابي شاخص‌هاي مختلف طرح نوسازي در بافت فرسوده بخش مركزي كلان‌شهر اهواز با استفاده از آزمون تي تك‌نمونه‌اي نشان داد كه تمامي شاخص‌هاي موردمطالعه (اقتصادي، كالبدي، زيباشناختي و زيست‌محيطي) به‌غيراز شاخص‌هاي اجتماعي و عملكردي از ميانگين كمتري نسبت به ميانگين نظري (3) برخوردار هستند؛ به‌عبارت‌ديگر اجراي طرح‌ها و پروژه‌هاي نوسازي بافت فرسوده بر بهبود وضعيت شاخص‌هاي اجتماعي و عملكردي تأثيرگذار بوده اما در ارتقاء وضعيت شاخص‌هاي كالبدي، زيست‌محيطي، اقتصادي و زيباشناختي نقش بسيار كمي داشته است. نتايج حاصل از آزمون فريدمن نيز نشان داد كه شاخص اجتماعي بيشترين اهميت و شاخص زيباشناختي كمترين اهميت را دارا بوده‌اند