شماره ركورد
1373261
عنوان مقاله
ارزيابي مكاني كيفيت زندگي شهري: مورد مطالعه منطقه 2 تهران
پديد آورندگان
افسري ، رسول دانشگاه عالي دفاع ملي - دانشكده پدافند غيرعامل - گروه شهرسازي , نيك روش ، فاطمه دانشگاه تهران - دانشكده جغرافيا - گروه جغرافياي انساني , حسين پور ، هاله دانشگاه آزاد اسلامي واحد پرديس - گروه شهرسازي
از صفحه
213
تا صفحه
237
كليدواژه
كيفيت زندگي شهري , سيستم اطلاعات جغرافيايي , ميانگين وزني مرتبشده , روش بهترين-بدترين , منطقه 2 تهران
چكيده فارسي
ارزيابي و كميسازي كيفيت زندگي شهري يكي از پيشنيازهاي مهم و كليدي در برنامهريزي و توسعه شهري است. هدف اصلي مطالعه حاضر ارائه يك استراتژي مبتني بر سيستم تصميمگيري چند معياره مكاني براي ارزيابي كيفيت زندگي شهري در منطقه 2 تهران ميباشد. براي اين منظور، از 8 زيرمعيار محيطي و 6 زيرمعيار زيرساختي استفاده شد. وزن معيارها و زيرمعيارها موثر بر اساس نظر كارشناسان با استفاده از روش بهترين-بدترين محاسبه شد. سپس از روش ميانگين وزني مرتبشده براي توليد نقشههاي كيفيت زندگي شهري در سناريوهاي ذهني مختلف استفاده شد. در نهايت، توزيع مكاني جمعيت در كلاسهاي مختلف كيفيت زندگي شهري ارزيابي شد. از بين معيارهاي زيرساختي و محيطي به ترتيب معيارهاي تراكم جمعيت و آلودگي هوا داراي بيشترين تأثير در كيفيت زندگي شهري بودند. نقشههاي كيفيت زندگي شهري در سناريوهاي مختلف نشان داد كه با افزايش درجه خوشبيني مساحت طبقات با كيفيت زندگي شهري بالا و خيلي بالا افزايش و با كاهش مقدار درجه خوشبيني مساحت طبقات با كيفيت زندگي شهري بالا و خيلي بالا كاهش مييابد. نتايج اين مطالعه نشان داد كه درصد بالايي از جمعيت در محيط شهري در شرايط كيفيت زندگي شهري پايين ساكن هستند كه بيانگر ضرورت ارزيابي وضع موجود كيفيت زندگي شهري و برنامهريزي براي بهبود وضع وجود ميباشد
عنوان نشريه
پژوهش هاي جغرافياي برنامه ريزي شهري
عنوان نشريه
پژوهش هاي جغرافياي برنامه ريزي شهري
لينک به اين مدرک