ضرباهنگ كاوي مصرف فضا در فضاهاي مركز شهر مطالعه موردي: سبزه‌ميدان زنجان

ضرباهنگ كاوي روشي ريتميك براي شناخت نوع و الگوهاي مصرف فضا در مقياس زماني و مكاني است. هدف پژوهش حاضر شناخت تجربه زيست روزمره افراد در فضاهاي عمومي مركز شهر زنجان و تبيين الگوي رفتاري آن‌ها در فضاهاي مزبور است. اين پژوهش به شيوه كيفي و ماهيت استقرايي - تفسيري، باهدف ضرباهنگ كاوي فضاهاي تجديد حيات شده مركز شهر زنجان پرداخته است. شيوه گردآوري داده‌ها با استفاده از روش مشاهده، پايش مستمر و مصاحبه‌هاي دوستانه است. مقياس زماني پژوهش ماه‌هاي شهريور و مهر، روزهاي اول، ميان و آخر هفته (شنبه، سه‌شنبه و پنج‌شنبه) و ساعت 8 تا 10، 11 تا 13 و 17 تا 19 و مقياس مكاني دربرگيرنده سه سكانس و 6 ايستگاه مكاني است. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده به روش كيفي تفسيري تحليل و نتايج آن به‌صورت گزارش تفسيري، جداول كيفي و مدل پراكنش راداري انجام پذيرفت. متغيرهاي پژوهش شامل تراكم، قشربندي، مورفولوژي، مجاورت، گستردگي، برجستگي، تداوم، توالي، سرعت، تكرار، حركت، همگام‌سازي است. يافته‌ها نشان مي‌دهد علي‌رغم اتصال پيوسته مجموعه سبزه‌ميدان زنجان، ضرباهنگ فضا متفاوت از هم بوده و متناسب با قشربندي اجتماعي افراد تغيير مي‌يابد. تمركز زماني رفتارهاي اختياري - اجتماعي در بازه زماني عصرگاهي و رفتارهاي اجباري - ضروري در بازه زماني صبح است. در فضاهاي سنتي و هويتي ضرباهنگ مكاني و زماني عمدتاً مردانه، تكرارپذير، مداوم منظم و رادار رفتارهاي اجتماعي - اختياري با گرايش به پيرامون آن داراي الگوي رفتاري نسبتاً پايدار روزانه و هفتگي است