طراحي سازوكار كارا و انگيزه-سازگار خودتنظيمِ در نظام درآمد-هزينه استاني

نظريه طراحي سازوكار هنر طراحي و تضمين مجموعه‌اي از قواعد سياستي و انگيزشي در محيط تعامل است كه با ايجاد انگيزۀ دروني ‏لازم و كافي در عوامل اجرايي، رفتارهاي آن‌ها را به ‏گونه‌اي هماهنگ مي‌كند كه ضمن تحقق اهداف و منافع انفرادي عوامل اجرايي، نتايج ‏جمعي مورد نظر سياستگذار و برنامه‌ريز نيز به صورت خودكار و خودافزا محقق مي‌گردند. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي است و با ‏طراحي سازوكارهاي كارا و انگيزه-سازگار خودتنظيم در نظام درآمد-هزينه استان‌ها به دنبال بيشينه كردن همزمانِ انگيزۀ وصول ‏درآمدهاي عمومي استاني و كاهش عدم تعادل‌هاي استاني است. از روش كتابخانه‌اي، مطالعه قوانين و مقررات و اسناد براي ‏جمع‌آوري داده‌ها و اطلاعات سال 1401 استفاده شده و با رويكرد نظريه طراحي سازوكار مورد بررسي قرار گرفته‌اند. يافته‌هاي پژوهش ‏حاضر نشان مي‌دهد كه با ايجاد وابستگي كامل و تضمين‌دار بين ابراز و وصول درآمدهاي عمومي استان با ميزان تخصيص اعتبارات ‏تملك دارايي‌هاي سرمايه‏ اي استاني و همچنين، ترميم ساير اعتبارات هزينه ‏اي استاني و تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي، مي‏ توان انگيزۀ دروني كافي ‏در استان‌ها ايجاد نمود، كه بيشينه شدنِ درآمد و اعتبارات استان را همزمان با توازن و تعادل‌هاي استاني عملياتي مي‏ كند و در سال اول اجرا ‏دست‏كم 100 هزار ميليارد تومان (همت) به درآمدهاي عمومي كشور، علاوه بر روند معمول، اضافه مي‌گرداند.‏