ارائه مدل عوامل مؤثر بر حكمراني هوشمند در كشور

هدف اين پژوهش، ارائه مدل عوامل مؤثر بر حكمراني هوشمند در كشور مي‌باشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، كاربردي و از حيث شيوه اجرا، آميخته (كيفي-كمي) و برحسب نحوه گردآوري داده‌ها از نوع توصيفي- پيمايشي مي‎باشد. جامعه آماري در بخش كيفي شامل 28 نفر از خبرگان دانشگاهي آشنا با موضوع مي‌باشد كه به‌صورت غيراحتمالي و قضاوتي انتخاب شدند. جامعه آماري در بخش كمي شامل كليه مديران و كارشناسان شاغل در استانداري خراسان جنوبي و فرمانداري شهرستان بيرجند اداري برنامه‌ريزي برابر 420 نفر مي‌باشد كه تعداد نمونه با استفاده از فرمول كوكران 200 نفر انتخاب شدند. روش‌ نمونه‌گيري در اين بخش به‌صورت طبقه‌اي تصادفي انجام گرفت. براي گردآوري اطلاعات از مصاحبه نيمه‎ ساختاريافته و پرسشنامه ساخته محقق و برگرفته از بخش كيفي استفاده شد. در بخش كيفي از روش دلفي فازي استفاده شد كه داده‎هاي حاصل از مصاحبه ها، كدگذاري گرديد و در سه مرحله اصلي كدگذاري باز، كدگذاري محوري و كدگذاري انتخابي تحليل شدند و در بخش كمي تحليل عاملي از نرم‌افزار SmartPLS 3 استفاده گرديد و به‌منظور تجزيه‌‌وتحليل از نرم‌افزار SPSS 22 استفاده شد. نتايج پژوهش در بخش كيفي نشان داد كه سه دسته عوامل زمينه‌اي (تجهيزات و زيرساخت‌ها، منابع مورد نياز، فناوري اطلاعات و ارتباطات، آمار و اطلاعات هوشمند و بستر شكل‌گيري)، محتوايي (امنيت سايبري، تدوين استراتژي، مديريت هوشمند و برنامه‌ريزي هوشمند) و ساختاري (آمادگي هوشمند، معماري هوشمند و اداره هوشمند) بر شكل‌گيري حكمراني هوشمند در كشور مؤثر مي‌باشند. نتايج بخش كمي نشان داد كه مدل از كيفيت مناسبي برخوردار است.