بررسي و نقد آراي رينولدز در باب ايدۀ «سرنوشت و جزاي فوري شهدا در قرآن» و زيرمتن بايبلي آن

گابريل سعيد رينولدز ايدۀ «جزاي فوري شهدا پس از مرگ» را با تكيه بر برداشت خويش از ظواهر آيات و روايات و نيز آراي تفسيري طبري، به‌معناي عدم‌تجربۀ برزخ و وصول بلافاصلۀ آنان به بهشت جاودان انگاشته و آن را متأثر از آموزه‌هاي پدران كليسا، به‌ويژه پدران سرياني و ناظر به برخي آيات در كتاب مقدس برشمرده است. در اين پژوهش پس از نقد اين فرضيه باتوجه‌به شواهد قرآني و روايي با روش توصيفي و تحليلي، ديدگاه رينولدز و مستندات وي بررسي و اين نتايج حاصل شده است كه رينولدز در برداشت خود از تفسير طبري اشتباه كرده است؛ به‌علاوه ادعاي اينكه اين ايده افزون‌بر آموزه‌هاي پدران سرياني از آموزه‌هاي پدران كليسا در غرب نيز اثر پذيرفته است، با دقت در آراي «ترتوليان» كه از پدران كليساي لاتين و بنيان‌گذار الهيات غربي به شمار مي‌آيد، سوءبرداشتي از آراي وي تلقي شده است. خوانش محققان نخستين از ديدگاه‌هاي ترتوليان روشن مي‌سازد كه شهدا نيز همانند ساير ارواح تا روز رستاخيز در مكان ارواح متوفا باقي مي‌مانند. همچنين سياق آيات مورد استناد رينولدز از كتاب مقدس و بازخواني برخي اصطلاحات آن گوياي اين است كه بر طبق آموزه‌هاي بايبل نيز شهدا دورۀ برزخ را طي مي‌كنند.