اثرتغذيه با كود دهي، تراكم كاشت و تيمار بذر با ايميداكلوپريد بر عملكرد دانه، تراكم جمعيت و ميزان خسارت سوسك سياه غلات،Zabrus tenebrioides ، در مزارع گندم ديم

سوسك سياه غلات Zabrus tenebrioides مهمترين آفت گندم در استان گلستان است كه در مزارع بدون تناوب زراعي با وجود كنترل شيميايي، در مرحله پنجه زني خسارت زيادي به محصول وارد مي نمايد. در اين پژوهش، اثر هم زمان تغذيه گياه، تراكم كشت و ضدعفوني بذرها با پودر قابل تعليق حشره كش ايميداكلوپريد (WS 70) بر ميزان آلودگي، تراكم لارو و عملكرد گندم ديم در قالب طرح آزمايشي كرت هاي دو بار خرد شده در شهرستان گنبدكاووس طي سال‌هاي 1399 تا 1401 بررسي شد. تيمارهاي آزمايشي شامل تغذيه با كوددهي گياه يا عامل اصلي در دو سطح مطلوب (مصرف كودهاي فسفات، پتاسه و اوره به ترتيب با 75، 25 و 100 كيلوگرم در هكتار) و رايج در منطقه (مصرف 100 كيلوگرم كود اوره در هكتار)، تراكم كشت يا عامل فرعي با سه سطح 160، 180 و 210 كيلوگرم بذر در هكتار و ضدعفوني بذرها با ايميداكلوپريد يا عامل فرعي فرعي با پنج سطح صفر، 1، 1.5، 2 و 2.5  گرم بر كيلوگرم بذر، بودند. بر اساس نتايج و نيز با لحاظ مخاطرات زيست محيطي و اهميت عملكرد دانه از نظر ارتباط مستقيم با درآمد كشاورز - در مقايسه با آلودگي و تعداد لارو، - دو تيمار با بيشترين عملكرد كه در سطح احتمال 5 درصد با هم تفاوت معني دار ندارند، پيشنهاد مي شود يكي از تيمارها با تراكم كشت 160 كيلوگرم بذر در هكتار با غلظت 1.5 گرم ايميداكلوپريد در 100 كيلوگرم بذر و تيمار ديگر با تراكم كشت 210 كيلوگرم بذر در هكتار با غلظت 1 گرم ايميداكلوپريد در 100 كيلوگرم بذر و با تغذيه مطلوب مي‌تواند انجام شود.