تبيين الگوي جامع ورشكستگي

هدف: ازآنجاكه چرخه اقتصادي هر كشوري به استمرار و بقاي واحدهاي گزارشگر آن كشور وابسته است، اين پژوهش در صدد ارائه الگويي جامع به‌منظور پيش‌بيني ورشكستگي واحدهاي گزارشگر با هدف هشداردهي به‌موقع جهت پيشگيري از وقوع آن است.روش‌شناسي پژوهش: پژوهش حاضر از نوع كيفي است. داده‌ها به‌وسيله تحليل محتواي نتايج پژوهش‌هاي پيشين حاصل از طريق روش دلفي - فازي مورد تجزيه‌وتحليل و وزن‌دهي قرار گرفتند. جامعه آماري پژوهش حاضر نيز شامل 17 نفر از اساتيد دانشگاه و مديران مالي واحدهاي گزارشگر هستند كه به‌صورت روش نمونه‌گيري غيراحتمالي هدف‌مند و نظري و به‌وسيله تكنيك گلوله‌برفي انتخاب شده‌اند.يافته‌ها: نتايج نشان مي‌دهد كه از ميان چهار عامل شناسايي‌شده، ويژگي واحدهاي گزارشگر بهترين معيار در تعيين ورشكستگي واحدهاي گزارشگر هستند. همچنين از زيرعوامل نسبت‌هاي مالي، نسبت سود خالص به فروش؛ از زيرعوامل ويژگي واحدهاي گزارشگر، نظام راهبري؛ از زيرعوامل عامل محيطي، نحوه تأمين مالي و از زيرعوامل ويژگي‌هاي فردي نيز تخصص مديران به‌عنوان بهترين عامل در تعيين ورشكستگي واحدهاي گزارشگر تلقي مي‌شوند.اصالت / ارزش‌افزوده علمي: باتوجه‌به عدم همگرايي نتايج پژوهش‌هاي پيشين، در پژوهش حاضر تلاش شده تا بر اساس موارد شناسايي شده در حوزه ورشكستگي، به دنبال هم‌گرايي عوامل موجود پرداخته شود تا با شناسايي عواملي كه وزن بيشتري در تعيين ورشكستگي دارند، با جامعيت بيشتر و كمترين ميزان خطا نتايج قابل‌اتكاتري را حاصل نمود. نتايج اين پژوهش مي‌تواند زمينه توجه مديران و سرمايه‌گذاران به عوامل كليدي مؤثر بر وقوع ورشكستگي را فراهم نمايد.