مطالعه تطبيقي عوامل تشديدكنندۀ مجازات در جرايم جنسي عليه كودكان و نوجوانان در حقوق كيفري ايران، فرانسه و كانادا

در پرتو اسناد بين‌المللي به‌ويژه كنوانسيون بين‌المللي حقوق كودك 1989، اكثر نظام‌هاي حقوقي، رويكردي حمايتگرانه در سياست جنايي خود در برابر اطفال بزه‌ديدۀ جرايم جنسي اتخاذ مي‌كنند. «حمايت كيفري» از اطفال بزه‌ديده، يكي از ابزارهاي سنتي سياست جنايي در جهت مبارزه با جرايم جنسي عليه آنان مي‌باشد. اين حمايت كيفري، از آنجا كه بر بازسازي رواني كودكان و نوجوانان تأكيد مي‌كند، از اهميت فراواني برخوردار مي‌باشد. در اكثر نظام‌هاي حقوقي، سازوكارهاي «جرم‌انگاري» و «عامل تشديدكنندۀ مجازات»، دو ابزار مهم سياست جنايي در جهت حمايت كيفري از بزه‌ديدگي اطفال به‌ويژه در جرايم جنسي مي‌باشد. در مقاله حاضر با مطالعه تطبيقيِ سه نظام حقوقيِ متفاوت، يعني ايران، فرانسه و كانادا، در خصوص جرايم جنسي عليه اطفال، هرچند به اهميتي كه قانونگذارِ هر سه نظام به اصل حمايت كيفري از اطفال بزه‌ديده جنسي مي‌دهد، پي مي‌بريم، اما تفاوت‌هاي مهمي كه اين سه نظام در رويكردشان در لحاظ عوامل ذهني و عيني تشديدكنندۀ مجازات اعمال مي‌كنند، مورد بيان و تحليل قرار مي‌گيرد. اين مطالعه مي‌تواند در جهت تدوين و اجراي قوانين جامع‌تر در حمايت از كودكان و نوجوانان در برابر اين‌گونه جرايم مؤثرتر باشد.