واگذاري تعيين كيفر به قانونگذار از منظر آموزه‌هاي روان‌شناسي

مجازات و قدرت به‌عنوان دو نهاد اجتماعيِ برخاسته از رفتار انسان، در روند تعاملي متقابل با يكديگر قرار دارند. در اين تعاملِ دوسويه، قدرت تعيين‌كنندۀ مجازات، و مجازات تعيين‌كنندۀ دامنۀ قدرت است. قدرت سياسي، قانونگذار را به‌عنوان نهاد تعيين‌كنندۀ كيفر در اختيار دارد. بنابراين سطح بالايي از مداخله در تعيين واكنش كيفري را به خود اختصاص مي‌دهد. لكن عوامل روان‌شناختي وجود دارد كه جامعه را به سمت مطالبۀ اين واكنش‌ها از سوي يك مقام مافوق سوق مي‌دهد. واگذاري تعيين كيفر به قانونگذار، نياز به زنجيره‌اي از علل پيشين دارد. بخش عمده‌اي از اين عوامل به درون فرد و فطرت واكنش‌طلب آدمي بازمي‌گردد و بخش ديگر، عوامل بيروني است كه بر تمايل او به سركوب افراد خطاكار مي‌افزايد. لكن اين زنجيره عوامل، چگونه نقش خود را ايفا مي‌كنند؟ تحقيق حاضر سعي دارد علاوه بر بررسي اِعمال قدرتِ مستقر در مجازات، به عوامل زمينه‌ساز مطالبۀ واكنش كيفري كه منشأ دروني دارند و برخاسته از فطرت انسان هستند، نظر افكند.