• شماره ركورد
    1373477
  • عنوان مقاله

    احياي فضاي خاموش مبتني‌بر برنامه‌ريزي مشاركتي با رويكرد شهرسازي تاكتيكي (مطالعۀ موردي: ميدان سبحاني شيراز)

  • پديد آورندگان

    انصاري ، مژگان دانشگاه علم و صنعت ايران - دانشكدۀ معماري و شهرسازي , اسدپور ، هاجر دانشگاه هنر اصفهان - دانشكدۀ معماري و شهرسازي , لطفي ، مهشيد دانشگاه علم و صنعت ايران - دانشكدۀ معماري و شهرسازي , نگهداري ، نازآفرين دانشگاه شيراز - دانشكدۀ هنر و معماري - بخش شهرسازي , دلفي ، مجيد دانشگاه تهران - دانشكدۀ شهرسازي , مظفري ، راضيه دانشگاه بجنورد - دانشكدۀ هنر - گروه مهندسي شهرسازي , امين لاري ، پويا دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات - دانشكدۀ عمران - گروه شهرسازي , شاهوران ، فاطمه دانشگاه شيراز - دانشكدۀ هنر و معماري - بخش شهرسازي , پورعوض ، آذرميدخت دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركزي - دانشكدۀ معماري و شهرسازي , قهرماني ، علي مؤسسۀ آموزش عالي آپادانا - دانشكدۀ هنر و معماري - گروه شهرسازي گكمنز ++-+6 , غلامي ، عليرضا دانشگاه شهيد بهشتي - دانشكدۀ معماري و شهرسازي - گروه برنامه‌ريزي و طراحي شهري و منطقه‌اي , انصاري ، موژان دانشگاه پيام نور واحد شيراز - گروه علوم انساني , قمر ، سارا دانشگاه تربيت مدرس - دانشكدۀ هنر - گروه شهرسازي , فرازيان شيرازي ، فرزاد دانشگاه آزاد اسلامي واحد تبريز - گروه شهرسازي , اكبري سلطانيه ، آيلين دانشگاه تهران - دانشكدۀ شهرسازي , سميعي ، منصور دانشگاه تهران - دانشكدۀ شهرسازي , حكيميان ، شيوا دانشگاه École nationale supérieure d›architecture de Paris-La Villette - گروه شهرسازي

  • از صفحه
    14
  • تا صفحه
    25
  • كليدواژه
    خاموش , شهرسازي مشاركتي , كنشگري شهري , شهرسازي تاكتيكي , سازمان‌هاي مردم‌نهاد
  • چكيده فارسي
    در شهر فضاهايي وجود دارد كه به‌رغم اجازۀ حضور شهروندان در آن‌ها، هيچ‌گاه مورد استفاده قرار نمي‌گيرند؛ وجود اين فضاها مي‌تواند ناشي از عوامل مختلفي مانند ضعف در برنامه‌ريزي باشد. به‌مرور با ناديده‌گرفتن اين فضاها، مسائل اجتماعي نيز در آن‌ها به‌‌وجود مي‌آيد تا به نقطه‌ضعفي براي شهر تبديل شوند. درحالي‌كه بسياري از اين فضاها، پتانسيل‌هاي بالقوه‌اي دارند كه در صورت احياء مي‌توانند به ارتقاء كيفيت فضايي منجر شوند. گزارش حاضر كه از جنس پژوهش‌هاي ميداني است، به بيان تجربۀ سمن هم‌ساخت در احياي فضاي خاموش مجاور ميدان سبحاني شهر شيراز مي‌پردازد، تا به‌عنوان يك تجربۀ پيشگام به اين سؤال پاسخ داده شود كه كنشگران و سازمان‌هاي مردم‌نهاد چگونه مي‌توانند با مشاركت بهره‌وران، در احياي فضاهاي خاموش مؤثر باشند و در اين مسير با چه چالش‌هايي مواجه هستند؟ و احياي يك فضاي خاموش چه تأثيراتي بر ساير فضاهاي مشابه در محدوده خواهد گذاشت؟ روش پژوهش حاضر، تحقيق ميداني با روش مشاهدۀ اعضاي نمونه است كه در اين شيوه، كنشگران با برگزاري رويدادهايي به جلب مشاركت و اعمال حساسيت ساكنان و افزايش حس تعلق آن‌ها ‌پرداختند تا مشاهده شود كه آيا تغييرات معنادار كالبدي در اين مكان نسبت به ساير فضاهاي خاموش مجتمع مسكوني مبعث رخ مي‌دهد يا خير و اين تغييرات چه تأثيري بر ساير فضاها خواهند گذاشت. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهند اگرچه روش‌هاي شهرسازي تاكتيكي موفقيت‌آميز بوده‌اند، اما به‌دليل عدم اعتماد به مديريت شهري و در نتيجه تعميم آن به مداخلات ساير كنشگران شهري و هم‌چنين عدم تعلق ‌خاطر ساكنان اين محدوده به‌دليل اسكان استيجاري و غير پايدار، بهره‌وران در مقابل هزينه‌كرد حداقلي منفعل عمل كردند و سرمايۀ اجتماعي كافي براي تغيير توسط بهره‌وران ايجاد نشد. اما به‌دليل اثربخشي بر هيئت‌مديرۀ مجتمع مسكوني و شهرداري، با تغييرات كالبدي و ايجاد كاربري‌هايي در فضاهاي خاموش مشابه اقداماتي در جهت احياي اين فضاها برداشته شده است.
  • عنوان نشريه
    منظر
  • عنوان نشريه
    منظر