معرفي تاب‌آوري سازماني در برابر فساد ، به‌عنوان مفهومي نو در ادبيات ضدفساد: تحليل مفهوم

پژوهش حاضر با هدف معرفي مفهوم تاب‌آوري سازماني در برابر فساد، انجام شده است. در اين پژوهش با روش كيفي تحليل مفهوم با رويكرد هدف‌محور، سعي ‌شد تا با استفاده از مفاهيم موجود و استدلال استفهامي، مفهوم تاب‌آوري سازماني در برابر فساد شكل داده‌ شود. براي اين منظور، در منابع علمي Google Scholar, Science Direct, Web of Science و پايگاه‌هاي علوم انساني و جهاد دانشگاهي، مقالات منتشرشده بعد از سال 2000 كه در متن آنها واژه‌هاي تاب‌آوري سازماني، فساد، Organizational Resiliencce و Corruprion بود، انتخاب شد. سپس از تركيب كليدواژه Corruptoin با كليدواژه‌هاي Anti, Fight, Combat, Curb, Reduce, Prevent, Control, Resistence مقالات، محدود شد. درادامه با مطالعه چكيده مقالات، تعداد 39 مقاله مرتبط شناسايي و به‌طوركامل مطالعه شد. بررسي‌ها نشان داد تاب‌آوري سازماني در برابر فساد با مفاهيم كاهش فساد، ضدفساد، مقابله با فساد، پيشگيري از فساد، كنترل فساد و مقاومت در برابر فساد؛ مرتبط ولي با آنها تفاوت دارد. اجزاي تاب‌آوري سازماني در برابر فساد عبارتند از: پيش‌دستي، پايش، پاسخ، بازسازي وجهه سازماني و مديريت مشروعيت، انسجام دوباره و يادگيري. تاب‌آوري سازماني در برابر فساد، يك فراقابليت يعني مجموعه‌اي از توانايي‌ها و اقدامات براي قبل، حين و بعد از فساد است. سازمان تاب‌آور، به رويدادهاي فساد، فرايندهاي فسادزا و فرهنگ سازماني زمينه‌ساز فساد توجه دارد.