تاثير قراردادهاي نامتعارف بر عملكرد نوآورانه: تحليل نقش ميانجي دلبستگي شغلي و توانمندسازي روانشناختي (مورد مطالعه: شركت هاي هواپيمايي ايران)

عملكرد نوآورانه، عامل مهم و حياتي براي خلق ارزش و دستيابي به مزيت رقابتي پايدار در محيط‌هاي پيچيده امروزي است. شركت‌ها با عقد قراردادهاي نامتعارف و ايجاد شرايط منعطف كاري زمينه را براي عملكرد نوآورانه كاركنان فراهم مي‌سازند. هدف از پژوهش حاضر، بررسي تاثير قراردادهاي نامتعارف كاري بر عملكرد نوآورانه كاركنان با درنظرگرفتن نقش ميانجي‌ دلبستگي شغلي و توانمندسازي روانشناختي است. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر نحوه جمع‌آوري اطلاعات، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش، كاركنان پنج شركت هواپيمايي ايران هستند. برمبناي نمونه‌گيري طبقه‌اي تصادفي، 314 پرسشنامه صحيح عودت داده شد و با استفاده از نرم-افزارهاي SPSS و AMOS داده‌هاي پژوهش مورد تجزيه‌و‌تحليل قرار گرفتند. براي سنجش متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه قراردادهاي نامتعارف كاري روزن و همكاران (2013)، دلبستگي شغلي شائوفلي و همكاران (2006)، توانمندسازي روانشناختي اسپريتزر (1995) و عملكرد نوآورانه وانگ و احمد (2004) استفاده شد. نتايج نشان داد قراردادهاي نامتعارف كاري بر عملكرد نوآورانه كاركنان تأثير مستقيم و معناداري دارد و به طور غيرمستقيم از طريق ميانجي‌گري دلبستگي شغلي و توانمندسازي روانشناختي بر عملكرد نوآورانه كاركنان تأثير معناداري دارد. نتايج پژوهش در حوزه قراردادهاي نامتعارف حاكي از آن است كه مديران شركت‌هاي هواپيمايي با ارائه بسته‌هاي متناسب‌سازي شده همچون پرداخت حقوق و مزاياي بيشتر، ارتقا كاركنان در مسير پيشرفت شغلي، برگزاري دوره‌هاي آموزشي و ... منجربه افزايش دلبستگي شغلي و توانمندسازي كاركنان و نهايتاً عملكردخلاقانه و نوآورانه كاركنان ‌مي شوند.