ميوه‌هاي خُنَك يا پسران بهشتي؛ نقدي بر قرائت سُرياني – آرامي لوكزنبرگ از «وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ» در قرآن

واژۀ «وِلْدان» در قرآن‌كريم شش مرتبه به كار رفته است‌ كه دو مرتبه آن مختص به پسران بهشتي است كه خدمتگزار بهشتيان‌اند. در اين دو آيه «ولدان» به صفت «مخلدون» متصف شده، دلالت بر جاودانگي آنان دارد. مفسران اسلامي در اينكه مراد از «ولدان مخلدون» پسراني جاوداني در بهشت‌اند كه به بهشتيان خدمت مي‌كنند، اجماع دارند؛ گرچه در مصاديق آن اختلاف‌نظرهايي وجود دارد. در سال 2000 ميلادي فردي به نام كريستف لوكزنبرگ كتابي با عنوان «قرائت آرامي ـ سرياني قرآن؛ كوششي در رمزگشايي زبان قرآن» منتشر كرد. او در اين كتاب ادعا داشت كه مسلمانان برداشت نادرستي از «وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ» داشته‌اند. وي معتقد است واژگان قرضي قرآن از زبان‌هاي ديگر، مخصوصاً زبان آرامي ـ سرياني فراوان است و براي فهم آياتي كه اين واژگان در آنها قرار دارد، بايد براساس زبان آرامي ـ سرياني خوانش كرد. ايشان براي اثبات ادعاي خود، حروف و نقطه‌هاي بسياري از واژگان را تغيير داده، معاني جديدي را خلق كرد،‌ و به‌زعم خويش از آيات قرآن رمزگشايي كرده است‌. او معناي «وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ» را «پسرهاي جاودان» ندانسته و براساس خوانش سرياني «انگورهاي خُنَك» معنا كرده است‌. در اين پژوهش با روش كتابخانه‌اي و مراجعه به فرهنگ‌هاي عبري، سرياني و عربي واژگان «وِلْدانٌ» و «مُخَلَّدُونَ» از نظر ساختار و معنا با مطالعه تاريخي تطبيقي بررسي شده است‌. نتايج نشان مي‌دهد كه مادۀ «ول‌د» در تمام شاخه‌هاي زبان سامي وجود دارد كه از نظر ساختار و معنا شباهت‌هاي فراواني دارد كه نه‌تنها مؤيد ادعاي لوكزنبرگ نيست؛ بلكه منطبق بر ديدگاه مفسران اسلامي است.