امكان‌سنجي تعديل مخاطرات انسانيِ متأثر از انقلاب صنعتي چهارم در ساختارهاي سياسي مبتني بر اقتدارگرايي شبه‌مدرن

انقلاب صنعتي چهارم، موجي تحولي در صنعت است كه مي‌تواند وجوه مختلف زندگي عموم مردم را تحت تأثير خود قرار دهد و نويدبخش شكوفايي‌هاي گسترده فردي و اجتماعي باشد. اما از منظري ديگر، اين ساختار به واسطه افزايش امكانات منبعث از خويش، توانايي آن را دارد كه هر حكومتي، به­ويژه نظام‌هايي را كه اعتقاد راسخ به مباني دموكراسي ندارند، وسوسه كند تا شهروندانشان را بيشتر از پيش در چنگال كنترل‌گري‌هاي خود قرار دهد؛ وضعيتي كه در صورت تحقق، پيام‌آور ابرديكتاتوري‌هايي جديد از سويي و اضمحلال فرديت شهروندان از سوي ديگر خواهد بود. بر اين اساس مقالۀ موجود با روش تحليلي - توصيفي و با توجه به دستاوردهاي انقلاب صنعتي چهارم، فارغ از وجوه آزادي‌بخش اين تحولات، ابتدا قصد آشكارسازي وجوه مختلف بحران‌هاي انساني ذيل وضعيت يادشده را دارد. سپس مي‌خواهد به اين پرسش پاسخ دهد كه چگونه مي‌توان در اين عصر از آزادي‌هاي فردي و حق‌هاي بشري و شهروندي در مقابل تعدّي‌هاي حكومت‌ها حراست كرد. بر اساس نتايج اين پژوهش، به‌ واسطه گسترش امكانات منبعث از انقلاب صنعتي چهارم، امكان سوء‌استفاده دولت‌ها، بيش از پيش افزايش مي‌يابد و همه ساختارهاي سياسي را به ‌سمت اقتدارگرايي دعوت مي‌كند. لاجرم براي جلوگيري از اين وضعيت و حراست از حق‌ها و آزادي‌هاي شهروندان بايد الگوهاي حكمراني فعلي بازنگري شود و با تأكيد بر وجوه آزادي‌افزاي اين تحولات، دايرۀ نفوذ حكومت‌ها در حوزۀ شخصي، تا حد ممكن كاهش يابد و به سمت بي‌طرفي مطلق سوق يابد.