مطالعه آزمايشگاهي رفتار ژئوتكنيكي خاك‌هاي رمبنده بهسازي شده با مواد نانو

رمبندگي را فروريزش ناگهاني خاك در اثر از دست رفتن عامل پيوند دهنده ذرات خاك تعريف كرده‌‌اند. فروريزش ماسه‌‌ها ناشي از لغزشي شدن ذرات رسي است كه دانه‌‌ها را به چسبانده است، در حالي كه رمبندگي خاك‌‌هاي رسي ناشي از بين رفتن پيوند الكتروشيميائي  است .  نظر به اينكه پديده رمبندگي مشكلات فراواني را در اجراي پروژه هاي عمراني كرده است،  بررسي رفتار اين خاك و بهسازي آن بسيار با اهميت است. در اين مقاله تأثير مواد نانو بر پتانسيل رمبندگي خاك بررسي شده است. بدين منظور، خاك با پتانسيل رمبندگي شديد از منطقه الله‌‌آباد كرمان انتخاب  و تأثير افزودني‌هاي نانوسيليس، نانورس، نانواكسيد آلومينيوم و نانوكربنات كلسيم با درصدهاي مختلف بر رفتار  تغيير حجمي خاك،  پتانسيل رمبندگي و مقاومت برشي مطالعه گرديده است. نتايج نشان داد كه به دليل تغيير ساختار و اسكلت  خاك افزودن نانوسيليس و نانورس  كاهش قابل ملاحظه پتانسيل رمبندگي را به همراه دارد و لي دو ماده ديگر يعني نانوكربنات كلسيم و نانو اكسيد آلمونيوم تأثير كمتري دارند.  از طرفي نانوسيليس و نانو رس باعث افزايش ضريب چسبندگي بيشتري مي‌‌شوند در حالي كه نانوكربنات كلسيم و نانوسيليس بيشترين تأثير بر زاويه اصطكاك داخلي خاك دارند. همچنين عكس‌‌برداري ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) نشان داد كه خاك رمبنده داراي حفرات ميكروسكوپيك بوده و با افزودن نانومواد، خلل و فرج خاك كمتر و بافت خاك متراكم تر شده و در نتيجه كاهش پتانسيل  رمبندگي را به همراه دارد.