پهنه‌بندي ژئوتكنيكي خاك شهر اهواز با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS)

پژوهش حاضر با هدف پهنه‌بندي ژئوتكنيكي خاك شهر اهواز با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) انجام شد. با جمع آوري اطلاعات ژئوتكنيكي حاصل از 330 گمانه حفاري شده تا عمق 20 متري و با بكارگيري نرم‌‌افزار سيستم اطلاعات جغرافيايي (ArcGIS) پارامترهاي ژئوتكنيك خاك در شهر اهواز پهنه‌‌بندي گرديد. عوامل تاثيرگذار بر ظرفيت باربري خاك شامل چسبندگي خاك، زاويه اصطكاك داخلي و وزن مخصوص خاك جهت پهنه‌بندي انتخاب شدند. نقشه درون‌‌يابي پهنه‌‌بندي شده زاويه اصطكاك داخلي در شهر اهواز نشان داد كه با افزايش عمق خاك، زاويه اصطكاك داخلي افزايش داشته است. با افزايش عمق، زاويه اصطكاك داخلي افزايش داشته است، بطوري كه در عمق 10 متر، در اغلب گمانه‌‌هاي حفر شده در مناطق مذكور، ميزان زاويه اصطكاك داخلي به 41 درجه افزايش داشته است. بطوريكه در در محدوده شمال‌‌شرق اهواز بيشترين ميزان زاويه اصطكاك داخلي وجود ثبت شد. نتايج حاصل از نقشه پهنه‌‌بندي چسبندگي بر اساس گمانه‌‌هاي حفر شده نشان داد كه ارتباط آماري بين اين مولفه ژئوتكنيكي و افزايش عمق وجود ندارد. همچنين بررسي وزن مخصوص خاك بر اساس گمانه‌‌هاي حفر شده و نقشه درون‌‌يابي پهنه‌‌بندي شده در تحقيق حاضر نشان داد كه با افزايش عمق خاك، ميانگين وزن مخصوص افزايش معني‌‌داري داشته است و از 1/6 درصد در عمق 2 متر به 47/9 درصد در عمق 10 متري رسيده است. بطور كلي اين مولفه‌‌ها به ويژه وزن مخصوص، با تعيين ظرفيت باربري خاك مرتبط بوده مي‌‌توان از آنها براي امكان‌‌سنجي انتخاب بهترين گزينه مكاني جهت احداث پروژه‌‌هاي خاص بهره‌‌گيري نمود.