تعيين معيارهاي اصلي و ارائه مدل رياضي در ارزيابي فنآوري هاي نوين ساختماني

ارزيابي فنآوري‌‌هاي نوين ساختماني بر اساس تحليل كمي و قبل از بكارگيري فنآوري در صنعت ساختمان، مي‌‌تواند ميزان ريسك استفاده از يك فنآوري را حداقل نمايد. روش پژوهش در اين مقاله تجربي- نظري است. بخش تجربي شامل بررسي اطلاعات 45 نوع فنآوري اجرا شده، برداشتهاي ميداني وآسيب شناسي انها مي‌‌باشد و در بخش نظري ، طراحي 330 سوال ارزيابي كمي توسط نگارنده و دريافت نقطه نظرات دانشگاه هاي معتبر كشوردر خصوص سوالات طرح شده و در نهايت ارائه  مدل رياضي معيارهاي ارزيابي مي‌‌باشد. سوالات به منظور تامين دو هدف ايمني و رقابتي طراحي شده است .  مدل رياضي ارائه شده براي اولين بارتوسط نگارنده و تحت عنوان مثلث معيارهاي ارزيابي فنآوريهاي نوين ساختماني دراين مقاله ارائه مي گردد. طول اضلاع اين مثلث  برابر امتياز كسب شده ازهر يك از سوالات مربوط به كيفيت ، هزينه و سرعت ساخت براي هر فنآوري مي باشدكه  سه معيار اصلي ارزيابي كمي يك فنآوري را تشكيل مي دهند. مثلث ارزيابي نشان مي دهد چنانچه طول ضلع كيفيت در ارزيابي يك فنآوري صفر گردد ، به منزله بازدارندگي و منع استفاده ازآن فنآوري مي‌‌باشد.ارائه مدل مثلث نرمال شده براي معيارهاي ارزيابي، به منظور دستيابي به هدف رقابتي بوده است. طول هر يك از اضلاع اين مثلث مي تواند بين صفر تا 0/5(بجز صفر و 0/5) باشد مشروط بر آنكه مجموع اضلاع از يك بيشتر نگردد در اين مدل چنانچه طول يكي از اضلاع به صفر نزديك شود ، حاصل  يك مثلث لاغر خواهد بود كه بيانگر پر ريسك بودن  آن فنآوري در ارتباط به آن معيار مي‌‌باشد.