نقش تمرين منتخب شنا به همراه عصارۀ ليكورايز بر مسيرهاي سيگنالينگ SIRT1 در عضلۀ نعلي موشهاي صحرايي نر ديابتي نوع دو

مقدمه: سير توئين-1 به‌عنوان سنسور متابوليك كليدي در بافت‌هاي مختلف از جمله عضلۀ اسكلتي و بافت شناخته شده است كه مي‌تواند نقش محوري در تنظيم متابوليسم گلوكز و ليپيدها از طريق فعاليت دي استيلاز ايفا كند. هدف از تحقيق حاضر بررسي نقش عصارۀ ليكورايز و تمرين منتخب شنا بر مسيرهاي سيگنالينگ SIRT1 در عضلۀ نعلي موش‌هاي صحرايي نر ديابتي بود.روش‌ها: پژوهش از نوع تجربي و بنيادي و روش كار يك كارآزمايي تجربي با ماهيت توصيفي_ تحليلي است. 50 سر موش خريداري شد و در 5 گروه 10 تايي تقسيم شدند. برنامۀ تمريني اصلي شامل شنا كردن در تانكر ويژه جوندگان مخزن آب ويژه شنا به‌مدت 6 هفته و ۵ جلسه در هفته بود. به‌منظور ديايتي كردن موش‌ها استرپتوزوتوسين تزريق شد. ۷ روز پس از تزريق قند خون موش‌ها اندازه‌گيري شد و موش‌هايي كه قند خونشان بالاتر از ۲۵۰ ميلي‌گرم بر دسي‌ليتر بود به‌عنوان نمونۀ ديابتي انتخاب مي‌شوند. به دو گروه از موش‌هاي ديابتي عصارۀ ريشۀ ليكورايز خورانده شد. جهت تجزيه‌و‌تحليل يافته‌هاي تحقيق از آزمون آناليز واريانس دو راهه و با استفاده از نرم‌افزار SPSS26 استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد اثر متقابل تمرين شنا و مصرف عصارۀ ليكورايز بر مسير سيگنالينگ SIRT1 از نظر آماري معني‌دار است (0.002 =P).نتيجه‌گيري: SIRT1 نقش مهمي در كنترل هموستاز گلوكز بازي مي‌كند. در واقع، تحت شرايط ديابتي فعاليت و ميزان بيان ژن SIRT1 در بافت‌هاي مختلف علي‌رغم نقش متابوليكي و مهم، كاهش مي‌يابد. تمرين شنا به همراه مصرف مكمل ليكورايز با تنظيم مثبت بيان ژن SIRT1 مي‌تواند در پيشگيري و درمان بيماري ديابت مؤثر باشد.