شناسايي مناطق داراي فرسايش شديد خاك با استفاده از همدوسي تداخل‌سنجي راداري ماهواره سنتينل- ۱ (منطقه مورد مطالعه: استان خوزستان)

فرسايش خاك پديده اي است كه پيامدهاي مخرب و جبران ناپذيري بر زندگي بشر دارد. از اين رو انجام اقدامات مديريتي در جهت كنترل/كاهش اين پديده در مناطق درگير فرسايش شديد، ضرورت دارد. تحقق اين امر مستلزم شناسايي مناطقي است كه درگير فرسايش خاك شديد است؛ زيرا امكان اجراي طرح هاي حفاظت خاك در همه مناطق وجود ندارد و مناطق داراي فرسايش شديد در اولويت انجام اقدامات حفاظت خاك قرار دارند. آشكارسازي مناطق داراي فرسايش مبتني بر روش هاي ميداني بسيار دشوار و هزينه بر بوده و با محدوديت هاي فراواني روبروست. بنابراين امروزه بهره گيري از قابليت هاي داده هاي سنجش از دور اهميت يافته است. بطوركلي اين پژوهش، مناطق با فرسايش شديد را با استفاده از تجزيه و تحليل تصاوير همدوسي حاصل از تكنيك تداخل سنجي راداري (InSAR) مبتني بر سري زماني تصاوير سنتينل 1 استخراج مي كند. به منظور پياده سازي رويكرد پيشنهادي، محدوده اي از استان خوزستان به عنوان يكي از مناطق با نرخ فرسايش خاك زياد مورد مطالعه قرار گرفت. يكي از عوامل از دست رفت يا كاهش همدوسي در InSAR مي تواند فرسايش خاك شديد ناشي از جدا شدگي و جا به جايي ذرات خاك از بستر باشد. زيرا جدا شدن ذرات خاك از بستر و جا به جايي آن باعث تغيير ويژگيهاي سطح و در نتيجه تغيير در برهمكنش سيگنال رادار با  سطح گرديده و در نتيجه مقدار همدوسي در InSAR در اثر فرسايش كاهش مي يابد. بر اين اساس در مطالعه حاضر از طريق شناسايي و جداسازي ساير عوامل تاثير گذار در كاهش همدوسي مانند آب، پوشش گياهي و توپوگرافي، مناطق با فرسايش خاك شديد با استفاده از سري زماني يك ساله (98-1397)  تصاوير سنتينل-1 استخراج شد. اعتبارسنجي نتايج بر اساس نقشه معتبر فرسايش خاك استان خوزستان حاكي از آن است كه بيش از 86% از مناطق با فرسايش شديد استخراج شده منطبق بر واقعيت است. همچنين سازگاري مناطق فرسايش شديد استخراج شده با جنس و مقاومت سازندهاي مختلف زمين شناسي در منطقه، بر اعتبار نتايج اين مطالعه تاكيد مي كند.